Only You

sözün bittiği yer

2011-01-12T12:46:00.001+02:00

söylenecek çok şey olsa da, anlatacak mecalim yok.
öyle yoğun duygular, öyle büyük bir acı.
ELVEDA ALİ SAMİ YEN.

Yeni Yıl, Yeni Umutlar

2011-01-03T23:40:00.003+02:00

Berbat geçen bir yılın ardından, böylesi bir başlangıca ihtiycımız vardı. Hayatımda, belki de ilk kez, futbolda sezon arasının herkese biraz iyi geleceğini düşünüyorken yüzümüzü güldürdü Galatasaray Cafe Crown. Yıkılmak üzere olan stadın hüznünü ve yeni geçilecek olanın heyecanını yaşayamayan ve yaşatamayan ruhsuz yüreklere inat, "biz buradayız. sarı-kırmızı'da hala umut var" dediler. 2011 hepimiz için çok iyi bir yıl olsun ama en çok da Galatasaray'a iyi gelsin.. MutluYıllar.

Bu sene baskette tarih yazalıım...

2010-11-29T12:59:00.002+02:00

Ali Sami Yen Stadı.. Hayatımın tam ortası.. Tam ortası, evet. Kombinem yok, İstanbul'da yaşamıyorum, gittiğim maç sayısı bir elin parmağı kadar ama bütün bunlar Ali Sami Yen'in hayatımın tam ortası olduğu gerçeğini değiştirmiyor. İşte bu yüzden, belki de takımdan ümidi çoktan kesmişken, dün, Beşiktaş maçı için oradaydık. Çok büyük bir ihtimalle bir daha asla Ali Sami Yen'de maç izleyemeyeceğim. Böyle bir vedadansa hiç gitmemiş olmayı tercih eder miydim? Bilmiyorum. Dün heyecan içinde yola çıkarken hayatımın tam ortasından gözyaşlarıyla dönebileceğim aklımın ucundan bile geçmiyordu. Pas yapmaktan aciz, koşmayan ama ısrarla ilk 11'de olan bu kadar futbolcu varken bile son derbi hatırına çok daha mutlu ayrılacağımızı düşünüyordum. Olmadı. Sezon başında "Rijkaard yüzünden puan alamıyoruz yeaa" diyenler artık susmayı öğrenmiştir heralde. Yönetimin takıma yaptıklarını düşmanımız gelse yapamazdı sanırım. Daha 6-7 ay önce herkese karşı gözüm kapalı savunabileceğim Adnan Polat'a olan nefretim, Adnan Sezgin'e beslediğim daimi nefretten daha büyük. O kırılan, atılan koltuklar, tribünlerin tamamından yükselen istifa sesleri için çok geç kalındı. Çok. Gerçi bütün bunlar daha önce olsa sonuç değişir miydi? Sanmıyorum. Sezon başından beri tehlike bangır bangır "geliyorum" diyorken yüz milyon kere "radikal karar alıyoruz" diyip de takımın başındaki belki de en suçsuz adamı göndermek, takıma en çok faydalı olabilecek adamlardan birini kadro dışı bırakmak ve hala kalıcı çözüm arayıp istifa etmemek nasıl bir mantığın ürünü, aklım gerçekten almıyor. Dün , 2. golden sonra ağlıyorken, hem maçı hem sezonu kafamda çoktan bitirmişken takımda en sevdiğim adamın golünü göremedim, sevinemedim bile. Bu hale geldik işte.
Hagi. I Love you. hem de sonuna kadar. Dün beni ağlatan ikinci olay da Hagi'nin "Taraftar üzgün, biz üzgün.. Bu isin icinde biz variz. Bu isi degistiricez." cümlesi oldu. Hagi'nin gelmesini istemiyor olmamın en büyük sebebi yönetimin bu yaptıklarına kurban gidecek ilk isimlerden biri olabileceği düşüncesiydi. Gidişat korktuğum yere doğru ilerliyor diye ödüm kopuyor. Onun üzülmesini kırılmasını kaldıramaz bu yürek. Yine de, neden İnsua değil de Ali Turan? ya da neden Servet Çetin? Her maç sonunda Insua'nın "oynamadım, takım kötüydü çok üzgünüm" temalı tweet'lerini gördükçe ben kahroluyorum. Hiç bir iş yapmayanlar banko ilk 11'deyken doğru düzgün şans verilmeden kenarda harcanması çok üzüyor. Karışık oldu. Ama her şey karışık. Takımın içinde bulunduğu durum, puan tablosundaki yeri, ileride ne olacağı... Geçen gün bir arkadaşımla takım hakkında konuşurken aynı anda dinlediğim radyoda başlamıştı Yonca Lodi "düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya..." diye. Ölmedik daha. Henüz ölmedik.

Hissizleşmek

2010-10-21T22:17:00.003+03:00

Son günlerde yaşadıklarım-yaşananlar-dan sonra öyle bir duygu yoğunluğu ve karmaşası oluştu ki, hissizleştim sanırım artık. Ne düşüneceğimi bilemez durumdayım. Yazamıyorum da o yüzden. Rijkaard'ın gidişiyle ilgili birşeyler yazacak oldum, daha bir kaç paragrafı geçemeden yepyeni gelişmeler oldu; HAGİ geldi takımın başına. O yüzden en iyisi ikisini bir arada yazmak sanırım. Zaten kalbim, mantığım, düşüncelerim Rijkaard ve Hagi olarak ikiye bölünmüş durumda.
Rijkaard'ın sonuna kadar kalmasını destekliyordum. Hiçbir yenilgi de fikrimi değiştirmemişti. Bunu geçmiş zamanda da yazmak ayrı bir zormuş. Artık Rijkaard yok. Kabullenmek zor olacak. Geldiği gün daha dün gibi. Telefonuma gelen Rijkaard gelmiş mesajına öyle inanamamıştım ki, hangi takıma diye cevap vermiştim mesajı atan arkadaşıma. O kadar imkansız, o kadar güzeldi Rijkaard'ın Galatasaray'a gelmesi. Tam da bu yüzden, geldiğine nasıl inanamadıysam gidişine de öyle inanamıyorum.
Dünden beri ne düşüneceğimi şaşırmışken, bugün içinde bulunduğumuz bu durumdan bizi kurtarması için belki de en çok istediğimiz isim geldi. Günlerden sonra ilk kez "Galatasaray adının olduğu yerde umut var" benim için. Kim gelirse gelsin, başımızda Adnan'lar olduğu sürece Hagi başarılı olabilir mi, yoksa sonu Rijkaard gibi mi olur bilmiyorum, ama dedim ya o umut var artık.
Adnan'laraysa söyleyecek söz kalmadı. Rijkaard'ın gidişi, ardından yaşanan kaos, Fatih Terim'in teknik direktörlük teklifi reddetmesi ve daha pek çok şey bardağı taşıran son damlalardı artık. Ama hala, ve ne yazık ki takımda görev alıyor. O istifa etmeyecek kadar yüzsüz olabilir belki de, ama gönderilmiyor olmasını anlayamıyorum. İşte bu yüzden yine aynı şeyleri yaşarız diye korkuyorum. Rijkaard'ın gidişine dayanamıyorsam aynıları Hagi'ye yapıldığında vereceğim tepkinin boyutunu düşünemiyorum bile. Sezon sonu hakkında hiçbir fikrim yok zaten, 2010/2011 sezonunu çöpe atalı çok oldu. yine de Hagi sayesinde şu içinde bulunduğumuz kaos ortamından bir nebze olsun sıyrılabileceğimizi düşünüyorum. Dedim ya, çok karmaşık duygular içerisindeyim. Şimdiye çoktan "Hagi gelmiş LAN. HAGİEEAA!" diye havalara zıplamış olmam lazımdı oysa ki...

Neyse, bu da Rijkaard etiketli son yazım olsun. Çok sevdik seni be Kıvırcık. Biz seni asla unutmayacağız, sen de bizi unutma.

Kral'ın Farkı

2010-09-27T15:15:00.003+03:00

Haftalardır süre gelen kötü gidişat ve zar zor kazanılan maçlardan sonra böyle bir maç izlemeyi hakediyorduk artık. En son ne zaman kalp spazmı tehlikesi geçirmeden izlemiştik bir maçı? Hatırlamıyordum, hatırlamış oldum.
Milan Baros krallığını göstererek attığı 3 golle maçın yıldızı oldu. Birbirine en çok yakışan ikili Milan Baros&Hat trick ikilisi zaten, ne zamandır göremiyorduk. özlemişiz. fotoğrafla anlatılamayacağına inanıp yukarıda videosunu koyduğum 3.gol ise haftanın değil yılın golü olur. net. Hatta bundan seneler sonra bile "Bir Milan Baros'umuz vardı, ne güzel gol atmıştı." diye konuşabileceğimiz goller arasında yerini aldı. Maçın sonlarına doğru sakatlanıp çıkmasınaysa ne demeli bilmiyorum. Nazar tam olarak böyle bir şey olsa gerek. Bugün okuduğum kadarıyla Karabük maçına yetişemez diyorlarmış. 1 hafta bile yokluğuna katlanmak çok zor olacak ama onsuz kaldığımız tek hafta olur bu umarım. Baros'u bir kenara bırakırsak Serkan Kurtuluş da oldukça iyiydi dün akşam. geçen sezon hemen hemen hiç görmemiştik yüzünü, bu zamana kadar nerelerdeymiş diye sormak lazım. Sabri'nin yokluğu en çok ona yaramış. Sabri de geri dönsün tabi ama muhteşem bir yedeğimiz var artık, maşallah demek lazım.
İstanbul Büyükşehir Belediye maçıyla beraber 4te 4 yaparak lige başladığımız haftalardaki kabus dolu günleri de geride bırakmış olduk. 3 puanı almak bir yana takımın genelinin iyi oynadığı ve bol gollü bir maçla kazanmak gecenin artısıydı. Umarım bu maç gelecekte göreceğimiz daha güzel günlerin başlangıcıdır.

İyi ki doğdun Wizard of Oz.

2010-09-22T14:15:00.004+03:00

Harold Marty Jr. Kewell, ya da kısaca Harry Kewell. Bugün onun günü. Kendisinin haberi olmasa da, milyonlarca insanın ona minnettar olacağı Helen Kewell tarafından dünyaya gelişinin 32.yıldönümü bugün. Kewell'ın doğumgünü. İyi ki doğmuş, iyi ki Kewell from Galatasaray olmuş. Deli gibi kıskansam da içten içe çok sevdiğim karısı Sheree Kewell, dünyalar tatlısı çocukları, ve tabii Sarı-kırmızı formayla geçireceği nice yıllara. Herşeyin en iyisini, en güzelini hakediyor o. Happy Birthday!

Daddy Baros

2010-09-20T18:37:00.004+03:00

Futbolculuk ne kadar çok yakışıyorsa, babalık daha çok yakışıyor bu adama. Patrick de nasıl büyümüş. Baba yakışıklı, anne de afet olunca bu kadar güzel bir bebek olması da doğal tabi. Yerim!

Kurtarıcı

2010-09-19T13:07:00.003+03:00

İlk haftalardaki puan kaybından sonra 3 puanla kapattığımız 3.hafta geçirmiş olmak elbette güzel, ama oynanan futbolun hiç kimseyi memnun etmediği apaçık ortada. Normal şartlarda 1-0 olsun bizim olsun'cu olmaktansa kaybetsek bile güzel ve mücadeleci futbolla kaybetmeyi tercih ederim ama öyle bir durumdayız ki, sistem oturana kadar golü atıp puanımızı öyle veya böyle almaya bakmak zorundayız. Dün de, Bucaspor maçı aynen böyle geçti. Sahanın patates tarlasından hallice olması oynanacak futbolun kalitesini yeteri kadar düşürmüşken dünyanın en sıkıcı ilk yarısı oynanacağını kimse tahmin etmiyordu. 2 takımın da kaleye pozisyonu bile olmadı. İkinci yarıdaysa nispeten daha toparlanmış bir Galatasaray vardı, bu da beraberinde Ayhan Akman'ın ayağından gelen golü getirerek onu günün kurtarıcısı yaptı. Sonrasıysa tam bir kabustu, 2 haftadır son dakikalarda gol yemiyor oluşumuzu gerçek bir mucize olarak nitelendiriyorum.
Sabri Sarıoğlu'nun bitmek tükenmek bilmeyen sakatlık sürecinde görev alan Ali Turan yüzünden cinnet geçirecek duruma gelmişken bu sefer yerinde Serkan Kurtuluş'u görmek mutlu etti. Maçın son dakikalarında sakatlanıp çıkmasıysa şanssızlık oldu, durumu ciddi değildir umarım. Aynı şekilde Ufuk da dün yürekleri ağızlara getirdi. Oyuncu değişikliği işareti yapılıp da kulübede oyuna girmeyen Aykut'u görünce korkmayan yoktur sanıyorum.
Fenerbahçe-Beşiktaş derbisini haftasını üç puanla kapatıp bugün rahatlıkla maçı beklemek güzel elbette ama böyle sezon da geçmez. çok zor. Misimoviç takıma alışıp, Cana daha çok süre oyunda kaldıktan sonra özlediğimiz, beklediğimiz futbolu da görürüz diye umuyorum.

12 Dev Yürek

2010-09-13T01:21:00.004+03:00

Olmadı. olabilirdi, çok yaklaşmıştık ama alamadık altın madalyayı. dünkü efsane Sırbistan maçının yorgunluğunu biz bile üzerimizden atamamışken onlar bizim onlarca katımız duygu yoğunluğuyla çıktı bugün Amerika karşısına. ve sonunda 81-64 yenilerek dünya birinciliği şansımızı elimizden kaçırdık. peki üzgün müyüz? kesinlikle hayır. 2 haftadır, 8 maçtır hayatımızın en mutlu anlarını, en gururlu anlarını, en güzel maçlarını yaşattı o 12 dev yürek bize. aldıkları madalya gümüş de olsa, gözümüzde altın kadar değerli. hepsine binlerce kez teşekkürler. Türkiye sizinle gurur duyuyor!

bir de unutmadan, Kevin Durant hayvansın!

GURUR

2010-09-09T00:30:00.002+03:00

Ne denilebilir ki artık? Çok gururluyuz, çok mutluyuz ve inanıyoruz. Bu takım bu şampiyonluğu kendi evimizde ka-za-na-cak!

Ankara gururla uğurladı, Türkiye:87-Çin:40

2010-09-04T11:04:00.006+03:00

Perşembe günü Türkiye-Çin maçındaydım. Aylar önce şampiyonaya bilet alırken gruplardaki son maça da bilet almamın sebebi liderliğin son maça kalabilme ihtimaliydi ama milli takımın tahmin ettiğimden çok daha iyi bir performans sergileyeceğini düşünememiştim açıkcası. Yine de biletimi başkasına vermek yerine maça gitmeyi tercih ettim, iyi ki de gitmişim. Önceki maçlarının hepsini kazanarak grup liderliğini garantilemiş 12 dev adam'la grupta iddiası olmayan Çin'in maçı görünürde bir formalite maçı olarak görünse de, benim gibi Ankara Arena'ya maçı izlemeye gelmiş basketbolseverler için oldukça önem taşıyordu. Bunun en önemli nedeni de Milli takım'ın Ankara'daki son maçı olmasıydı. Geldiğimize de fazlasıyla değdi ve milli takımı Ankara'dan İstanbul'a uğurlamaya gelmiş binlerce seyirci için oldukça keyifli ve "farklı" bir maç oldu. Zayıf rakibimiz Çin'i Ersan, Kerem Tunçeri, Ömer Onan ve Hidayet'in yokluğunda bile 87-40 gibi farklı bir skorla geçerek hem 5te 5 yapmanın keyfini yaşadık hem de Ankara'dan oldukça mutlu bir şekilde uğurlamış olduk. Tanjevic'in maçlarda neden bu kadar az görev verdiğini anlayamadığım Sinan Güler'in ilk 5'te başlaması da sevindiriciydi. Oynamadığı sürelerin acısını çıkartırcasına tabir-i caizse şov yaptığı maçta Sinan gibi önceki maçlarda çok süre alamamış oyuncular da ne kadar iyi olduklarını kanıtladı.
Bazı yerlerde Ankara seyircisi hakkında olumsuz şeyler okuyorum, ekrandan nasıl görünüyoruz/duyuluyoruz bilmiyorum ama hayatımda gördüğüm en coşkulu basketbolseverlerdik desem yalan olmaz. Açıkcası Çin maçına gelirken Yunanistan maçındaki coşkuyu yaşamayız diyordum ama maç içinde fazlasıyla yanıldığımı gördüm. Yine bir önceki gün Porto Riko maçının geri dönmesini ve son saniyelerde maç gidip gidip geldikten sonra gülen tarafın biz olmamızı sağlayan en büyük etken de seyirciydi desem yalan olmaz. Aynı şekilde Çin maçında da rakibe 40 sayı fark attığımız anda bile bağıran tezahürat yapan binlerce seyirci vardı. En güzeliyse maç sonuna doğru benchteki yedeklere yapılan tezahüratlardı. Kerem tezahüratında Kerem'lerin beraber kalkıp selam vermesi, Tanjevic'in asil selamı, Hidayet'in eliyle duymuyorum işareti yapıp daha yüksek tezahürat yaptıktan sonra gülerek teşekkür etmesi.. ve sırayla bütün basketbolcuların seyirciyi selamlaması çok güzel bir uğurlamaydı. Ve tabi, "Dağ Başını Duman Almış". Maç bittikten sonra ne seyirci ne de takım salondan ayrılmayarak Kerem Tunçeri önderliğinde hep bir ağızdan "yürüyelim arkadaşlar" dedik, yolları açık olsun, finale kadar yürüsünler diye. Şimdi rakip Fransa, İstanbul'da da Ankara'daki gibi seyirci desteğiyle bütün maçları kazanarak finale uzanan yolda rakiplerimizi birer birer geçer ve Dünya şampiyonu oluruz umarım.

Türkler Uçuyor!

2010-09-01T15:15:00.006+03:00

Dün akşam 12 Dev Adam Basketbol'da bir tarih yazarak uzun bir aradan sonra ilk kez Yunanistan'ı yendi. Ben de o maçta tribünde bulunarak son saniyeye kadar boğazı yırtılırcasına destek veren müthiş Ankara seyircisi arasındaydım, ve rahatlıkla söyleyebilirim ki uzun zamandır bundan daha güzel bir maç izlememiştim.
Basketbol maçı izlemeyi severim. bu sevgim de, bundan 8 yıl önce, daha ortaokul 1.sınıftayken başlayan Kerem Tunçeri hayranlığıma dayanır. Kerem Tunçeri'yi yakından görmek için Efes Pilsen her Ankara'ya geldiğinde maçları izlemeye giderdim, bu da basketbolu sevmeme bahane oldu. Çocukluğumdaki kadar olmasa da hala en sevdiğim basketbolculardan biridir Tunçeri. Dün de şahane oynadı zaten. Kerem Tunçeri hayranlığımı düne bağlayarak maça da geçiş yapmış olayım böylece. Önceki iki maçı televizyondan takip ettiğim için şampiyonada gittiğim ilk maçtı bu. Geçen hafta da Efes Cup maçlarını izlemek için aynı salondaydım ama bu sefer geçen haftaki ortamdan bambaşkaydı Ankara Arena. Salonun çevresindeki elektrik direklerine basketbolculara benzemeyen çarpık bacaklı, milli takım forması giymiş basketbolcu heykellerinin ilginçliğini saymazsak neredeyse dört dörtlük bir ortam vardı. Salonun içerisinde sponsorların aktivite alanları oldukça keyifliydi. Basketbolcuların karton heykelleriyle fotoğraf çektirip bilgisayar üzerinden onlarla şut atma yarışması yapabiliniyor. Anlamlandıramadığım tek şeyse su satarken kapaklarını açıp kapaksız su şişelerini bize vermeleriydi. Amaç sahaya birşeyler atmayı engellemekse isteyen adam kapağı değil şişeyi atar zaten. Kalabalıkta elimizde ağzına kadar dolu ve kapağı olmayan su şişesini dökmeden taşımak büyük beceri gerektiriyordu.

Trafik yüzünden 16:00'daki Rusya-Fildişi maçını kaçırmış olsak da salona girdiğimizde Porto Riko-Çin maçının 2.periyodu yeni başlamıştı. Keyifli bir maçın ardından asıl heyecanımız olan Türkiye-Yunanistan maçı başladı. Önceki gün Sinan Güler başta olmak üzere 12 Dev Adam'ın maça kırmızı giyip gelin çağrısına uyanların sayısı oldukça fazlaydı. Tek tük diğer renkler göze çarpsa da kırmızılar harici diğer çoğunluk da beyaz giydiği için Türk bayrağı gibiydik tribünlerde. Maçın teknik taktik detaylarına çok girmeyeceğim ama bütün takım kazanacağından emin bir şekilde oynuyordu. Özellikle Ersan insanüstü bir performans sergileyerek takımı sırtlayan isim oldu. Bir ara Yunanistan farkı kapatsa da Milliler Yunanistan'ın öne geçmesine izin vermeyerek maçı kazanıp tarih yazan taraf oldu.
Ve Seyirci... Hayatımda hiç bir milli maçta bu kadar inanmış bir seyirci topluluğu görmemiştim. Öyle ki daha ilk yarı sonunda bile sesim gitmiş, zıplamaktan heyecandan yorgun düşmüştüm. Yunanistan'ın defalarca blok yemesine sebep olan, farkı kapattıklarında Milli Takımın öne geçmesini sağlayan salondakilerin destek ve tezahüratlarıydı. Maç içinde belki basketbolculardan bile daha fazla alkış alan tek kişiyse Kemal Kılıçdaroğlu'ydu. Bütün salon alkıştan yıkılırken kamera yanında oturan Mehmet Ali Şahin'i gösterdiğinde başlayan yuhlamalardan sonra kameranın apar topar başka kişileri çekmesiyse görülmeye değerdi :) Maçı izlemeye gelmiş Şahan Gökbakar da kamera onu gösterdiğinde alkışlarıyla karşılık verdi. Gecenin en güzel anıysa maç sonunda bütün salonun 12 Dev Adam önderliğinde "Dağ Başını Duman almış" ı söylemesiydi. Öyle gaza gelmiştik ve öyle mutluyduk ki, salondan çıkarken bile şarkılarla türkülerle inlettik ankara arena'yı. Tabi Yunanistan seyircisine de hakkını teslim etmek lazım. Yaklaşık 150 kişi olmalarına rağmen salonun sustuğu kısa anlarda bile tezahürat yapıyorlardı. Maç sonunda da yenilmiş olmalarıma rağmen Yunanistan milli takımını alkışlayarak soyunma odasına yolladılar. Şimdi sırada Porto Riko maçı var. Bugün ve yarın benim de salonda yerini alacağım Çin maçını da kazanarak 12 Dev Adam'ı İstanbul'a 5te 5 yaparak göndeririz umarım. Yolları açık olsun, onlara güvenimiz sonsuz.

Kâbus

2010-08-28T12:49:00.002+03:00

Aslında ne desek boş artık Perşembe akşamki maçtan sonra. Sahadaki ruhsuzların bile hiç bir şey umurunda değilken biz ne diyebiliriz ki? 10 sene önce Real Madrid'i yenip Süper Kupa'yı alan bir efsane olmuşken bugün adını sanını ilk kez duyduğumuz takımlarla bile karşılaşacakken korkuyor olmamız Avrupa Ligi'ne erkenden veda edeceğimizi bir süpriz haline getirmiyordu aslında. Ama böyle trajik bir şekilde elenmeyi de haketmiyorduk. Gerçi, kaçımızın içi rahattı ki 90da gelen golden sonra, düşünmeyen var mıydı "acaba gol yersek" diye. 90da golü attıktan sonra 3 dakika bile galibiyeti koruyamayarak rakibine golü hediye eden bir takım haline geldik. 10 senede gelinen durumun özeti de budur.
Sorumlu? Çok. Transferin bitimine 3 gün kala hala inatla transfer yapmayarak hem takımın, hem de kendilerinin sonunu hazırlayan bir yönetim, kaç maçtır aynı hataları yapmasına rağmen ders almayan ve Avrupa Ligi'ne eylül'de veda etmemizin baş sorumlusu Hakan Balta, zamanında herkes "ondan kaptan mı olur?" derken ölümüne savunduğum ama şimdi bütün bu onu savunduğum günlere lanet ettiğim, takımı sırtlamayı bırak yenilen golden sonra bile hiç birşeyi umursamayan, İstanbul'a döner dönmez taksisine atlayıp evine giden bir Kaptan, ve daha niceleri... En çok da Arda'nın içinde bulunduğu bu durum sıkıyor canımı. Bugün şu an takımdan gitse geri dönüp özlemeyeceğim insanlardan biri haline geldi ya, en başta dediğim gibi ne desem boş.
Olan canını dişine takan Kewell'a, Baros'a, Neill'e oluyor... ve tabi Rijkaard. İçine düştüğümüz durumda en son suçlanacak olanlardan biriyken her sabah uyandığımda "Rijkaard takımdan gönderildi" haberi çıkmış mıdır acaba diye televizyonu korkarak açıyorsam tek sebebi Rijkaard'ın haksız yere takımın içine düştüğü şu durumun en büyük suçlusu olarak görülmesi. Elinde rotasyon yapabileceği bir kadro bile yokken, istediği transferler yapılmıyorken, gelenler de sakatlıkları yüzünden oynamıyorken adam ne yapsın ki? Bu saatten sonra transfer yapılsa kaç yazar zaten. Ha, avrupa'da oynamak yerine Ziraat Türkiye Kupası ve Süper Lig'de oynamayı da kim seçer o da ayrı bir merak konusu zaten. Daha eylül ayına bile gelmemişken "sezon başlamadan bitti "sözünü hiç bu kadar gerçekçi olarak söylememiştim şimdiye kadar. En başta dedim ya, ne desem boş artık.

Yeni sezon, yeni başlangıç, yeniden başlangıç.

2010-08-20T13:30:00.004+03:00

Uzun, upuzun bir aradan sonra Merhaba.
Farkındayım blogu çok boşladım, hatta boşlamadım neredeyse boşadım bile desem yalan olmaz. Ha bugün yazdım, ha yarın yazacağım derken buralara yazmayalı, uğramayalı ne kadar uzun zaman olduğunu az önce şifremi hatırlamak için uğraşırken farkettim. Suçu Twitter'a atmayacağım, zira son zamanlarda oraya bile yazdıklarımda bir hayli azalma oldu. Cümlelerimi nasıl toparlarım, arayı nasıl kapatırım hiç bilmiyorum, o kadar çok zaman geçti, o kadar fazla olay oldu ki. En iyisi aklıma gelenleri madde madde yazarak ilerlemeye çalışmak..

En son yazdığımda Kewell'ın durumu belirsizdi. Bundan tam bir ay önce, temmuz'un 18inde Çeşme'de yunan adaları'na karşı güneşlenirken aldım "kewell kalıyor" haberini. O mutlulukla kendimi nasıl tuttum o adalara kadar yüzüp gelmemek için, bilmiyorum. Öyle mutluydum. Hala da mutluyum. Hatta o kadar üzülüyordum ve sonrasında öyle büyük bir sevinç yaşadım ki bazen hala rüya gibi geliyor Kewell'ın kalıyor oluşu. Kewell'ı geri kazanmakla transferlerin en büyüğünün yapıldığı dünkü Karpaty maçında da bir kez daha anlaşılmıştır herhalde yönetim tarafından. Ha, Kewell'la bir yıl yetmez tabi. Çok az. Mayıs 2011 geldiğinde yine aynı sözleşmesi bitti sendromunu yaşayacağımdan eminim ama içimden bir his Kewell'la yolların daha uzun süre ayrılmayacağını söylüyor. Umarım haklı çıkar.
Hazır dünkü Karpaty maçından bahsetmişken Milan Baros'u da anmamak olmaz. Sözleşmesinin uzatılması yönetimin aldığı en mantıklı kararlardan biriydi. Geçirdiği büyük sakatlığın ardından toparlanma sürecinin de üstesinden gelmeye başladı, ve bunu dün attığı iki golle de gösterdi. Bir daha sakatlık olmasın, kazasız belasız atlatalım şu sezonu.
Formalar; Mercan ve Arslan'ı beğendim. Kewell faktörü yüzünden Mercan'ı biraz daha fazla beğendim, ve hatta aldım kendime. Arkasında Kewell-99 yazdığını söylememe gerek yok herhalde. Parçalının değişmemesi geçen sene aldığım parçalı'yı bu sene de giyeceğim anlamına geldiği için mutlu da etti. Ligin 2. yarısında çıkacak formayı da merakla bekliyorum. Geçen sene 2.yarıda çıkan ve son sezonlardaki en sevdiğim forma olan kırmızı kadar beğeniriz umarım.
Takımın durumu; beğenmiyorum, gerekli takviyeler yapılmadığı ve en önemlisi sahada birkaç futbolcu haricindeki herkes sanki ligin ortasında şampiyonluk iddiamızı kaybetmişiz de öylesine oynuyormuşuz gibi ruhsuz ruhsuz oynadığı sürece de beğenmeyeceğim. Geçen Cumartesi Sivasspor maçından önce bir arkadaşıma "bir-iki senedir çok iddialı farklı galibiyetlerle başlıyoruz sonu gelmiyor, bu sefer tam tersi olsun sonu güzel olsun" derken feci bir futbolla 2-1 yenileceğimizi tahmin etmiyordum kesinlikle. Pino, ve ardından Cana'nın sakatlığı büyük şanssızlık oldu ama, Serdar Özkan'la Mehmet Batdal'la bu iş yürümez. Orta sahada Ayhan'dır Barış Özbek'tir vs. olduğu sürece, ve tabi ki kalede Aykut olduğu sürece sonumuz ne olur bilmiyorum, bilmek de istemiyorum. Yapılacak transferler-ki umarım yapılır- kamp sürecini takımla beraber geçirmediği için uyum süreçleri ne kadar sürer onu da tahmin etmek güç, ama bildiğim tek şey bu takıma dünkü maçta yediğimiz 2.golün ardından santraya gidildiğinde takımı ateşleyen Kewell ve son dakikaya kadar ruhuyla oynayan Baros gibi futbolcuların lazım olduğu.
Söylemeden geçemeyeceğim, ne olursa olsun arkandayız Rijkaard. Sana çok güveniyoruz.

Şimdilik aklıma gelenler bu kadar. Başlangıç yapmak en zoruydu, gerisi gelir. Yazamadığım süre zarfı içinde bloga gelip de sürekli aynı yazıyı en üstte bulan blog takipçilerime de özrü bir borç bilirim.

Almanya:4-Avustralya:0

2010-06-14T20:13:00.005+03:00

Kewell Avustralya milli takımına beslediğimiz şu sempatiyi duysa görse, bir dakika durmaz ücret dahi istemeden sözleşmesini yenilerdi bence. Yenileyeceğine dair umutlarımız gittikçe çoğalıyor o ayrı ama, Kewell ve Neill sayesinde Avustralya milli takımının bütün Galatasaraylıların oluşturduğu ciddi bir hayran kitlesine daha sahip olduğu da bir gerçek. Dün yaşadığım heyecanı anlatamam. Bizim milli takım maç yapsa ancak bu kadar heyecanlanırdım herhalde. Bu yüzden sonunda da en az onlar kadar üzülmüşümdür. 2 gündür gollü maç olsun diye sayıklarken turnuvanın şimdiye kadarki en gollü maçında Almanların Avustralyaya 4 gol atacağı aklımın ucundan geçmezdi. Elbette karşılarındaki rakip zorluydu ama tahmin ettiğimin altında oynadı Aussie abilerim. Maç Almanya'nın ezici üstünlüğüyle bitmiş olsa da Aussie'lere desteğimiz sonsuz tabii ki de.

Fotoğraf da dün geceki maçtan. Bir an evvel iyileşebilmek için ailesini İngiltere'de bırakıp milli takımının kampına en erken Kewell'ın katıldığını okumuştum bir yerde. bu uzun ayrılıktan sonra nihayet kavuşmuş ailesine. Almanya maçında oynamamış olsa da, bundan sonraki maçlarda ilk 11de olacağına eminim. Özellikle dün gördüğü kırmızı kartla cezalı duruma düşen Cahill'in yokluğunda takımın Kewell'a her zamankinden daha fazla ihtiyacı var.

foto: buradan.

Go Socceroos!

2010-06-04T14:36:00.006+03:00

Yıllardır Dünya Kupası'ndaki favori takımım bellidir; Brezilya. Bu sene de her zaman olduğu gibi öncelikli favorim yine Brezilya, ama aynı zamanda gönlüm bir başka takımdan yana daha olacak, o da tabii ki de Avustralya. Kewell'ın Dünya Kupası'nın ilk maçında oynayabileceği açıklandığından beri daha büyük merakla bekliyorum Avustralya'nın maçlarının başlamasını. Avustralya Milli takımı sponsorlarından Optus Telecommunications Socceroos'lar için çok güzel bir Dünya Kupası reklamı hazırlamış. Reklamda Harry Kewell yok, ama karizmasıyla reklamın yıldızı olmuş bir Lucas Neill var. Ben çok beğendim, yukarıda izleyemeyenler için link de burada; http://www.youtube.com/watch?v=Op5Trk0gX6g

Hazırlanmış bir yere gidiyor gibisin...

2010-05-22T03:58:00.000+03:00

Ellerim titriyor şu an, gözyaşlarım durmuyor akıyor. Söyleyecek çok fazla sözüm olup da kelimelere dökememek nedir bugün anlıyorum. Bir gün Kewell'a veda edeceğimizi, bir daha Galatasaray'da oynamayacağını, buradan gideceğini biliyordum elbet ama, böyle bir vedayı Hiç düşünmemiştim, aklıma bile getirmemiştim... Aylar önce onun gitme ihtimali için bile fırtınalar koparırken, şimdi o gidiyor ve ne desek ne yapsak ne kadar isyan edersek edelim fayda etmiyor. Sakatlandığı günden beri takıma döneceği günün hesabını yaparken bir daha Galatasaray formasını giyemeyecek mi şimdi? Kafamı kaldırıyorum duvarda Kewell posteri, önünde masada Galatasaray Dergisi'nin yılbaşında verdiği takvim, Şubat ayındaki Kewell fotoğrafı duruyor hala. Seneye nasıl bakarım ki ben bu postere bu takvime içim acımadan. Ya da, bir daha Daddy Cool dinleyebilir miyim ki içim sızlamadan?

Geldiği o Temmuz 2008 günü deliler gibi sevindiğimi hatırlıyorum. Leeds United'da oynadığı yıllardan beri takip ettiğim Kewell Türkiye'ye, Galatasaray'a, takımıma geliyordu. Turuncu formayı Kewell sayesinde sevdim ben. İmza töreninde üstüne giydiğinde, "Harry Kewell Gülüşü"nü ilk kez gördüğüm o gün sevdim, o gün gittim aldım o formayı-sonradan Kewell'a imzalattığım formayı-. İlk maçında attı golünü, oyuna girer girmez. O zaman inandık işte onun lakabı gibi bir Oz Büyücüsü olduğuna. Oynadığı her maçla, attığı her golle kalbimizdeki yerini bir kere daha sağlamlaştırdı. Farklıydı o, yeteneğinin yanında karakteriyle, asilliğiyle, mütevazılığıyla her şeyiyle gönlümüzde taht kurdu. Dalga geçer gibi 90. dakikada oyuna alınıp da sonrasında isyan etmeyen kaç tane futbolcu vardır şu dünyada? Hamburg gibi bir takımın karşısında 30 dakika stoper oynamak zorunda kalan ve bunu sanki yıllardır stopermiş gibi başarıyla yerine getiren kaç tane futbolcu vardır ki Kewell gibi.. Yoktur, onun gibisi yok çünkü.

Liverpool gibi taraftarıyla ün salmış bir takımdan gelip de her röportajında İstanbul'da ne kadar mutlu olduğundan Galatasaray taraftarının muhteşemliğinden bahseden Kewell, şimdi gönderiliyor. Müzmin sakat diyorlar, desinler! Sakatlıklarının uzun sürmesindeki en büyük sebeplerden biri karaciğerindeki rahatsızlık ama bu hastalık yeni çıkmadı ki, bilinerek alındı Kewell, şimdi kimsenin çıkıp da hasta sakat o yüzden gönderiyoruz demeye hakkı yok. Kaldı ki şu 2 sezonda oynamadığı maçlara rağmen yaptıkları apaçık ortada. Bu sezon sakatlandığı o lanet maça kadar takımı sırtlayan, Milan Baros'un yokluğunda goller atan, takımı motive eden Kewell'dı. Şimdi neden bunlar yok sayılıyor? Sakatlığının uzaması çok büyük aksilikti ama Linderoth'un sakatlığına bu kadar tahammül ettikten sonra Kewell'ın böyle veda bile edemeden gönderilecek olmasını kabullenemem ben, kimse kabullenemez.

Kaldı ki razıyım ben, varsın ilk11de olmasın, yedek kalsın. Onu geçtim, kadroya alınmasın ama kalsın. Asilliğiyle profesyonelliğiyle tecrübesiyle takımı motive etsin, hakem Sabri'ye haksızlık yaptığında onu savunsun, takım arkadaşına faul yapan futbolcuya "Fuck Off" desin, ama kalsın. Gitmesin buralardan.

Ufacık da olsa bir umut var hala, sözleşmesinin biteceği 31 Mayıs 2010'a kadar. Haldun Üstünel'in açıklamalarının olduğu Lig Tv videosunda da Kewell hakkında birşey söylenmemiş. Haberler doğru olsa da kesin birşey yok yani. Hala zaman var, hala umut var. Yarım sezonu sakat geçirip, koskoca 4 ayda sadece 5 dakika oynayıp takıma veda bile edemeden gidişi bütün taraftarları kahreder, işte bu yüzden kalmayı hakediyor Harry Kewell. "Kewell from Galatasaray" o. "They said it's over, he can't stand up, he can't play" dedikleri anda Galatasaray'da yeniden doğdu. Şimdi yine herşey bitti diyorlar onun için, ve o Galatasaray'da yeni sezonda yeniden doğmayı fazlasıyla hakediyor.

Bu kadar yazdım, ama hala hoşçakal yazamadım, yolu açık olsun yazamadım. İçim elvermiyor ki, elim gitmiyor ki. Resmi siteden açıklamayı görene kadar da elvermeyecek, kendimi kandırmaya devam edeceğim o güne kadar, "kalır belki" diye.

Ben her bahar aşık olurum, filizlenir anılarda gururum...

2010-05-17T12:57:00.002+03:00

2000 yılında, 11 yaşında bir kız çocuğu olarak şu an olduğu kadar ilgim yoktu futbola. Ama, hayatımda 90 dakika boyunca maç izlediğini görmediğim annemin bile çeyrek final, yarı final maçlarını izlediği bir süreçte benim de maçları izliyor olmam kaçınılmazdı. Daha çeyrek finaldeyken babamın verdiği "kupayı kazanırsanız bayrak ve forman benden" sözüyle onlar izlerken daha bir ilgiyle takip etmeye başlamıştım maçları. İşte bu yüzden, bana futbolu sevdiren dönemdir Uefa Kupasına uzanan o yolculuk.
Ve o gün, o 17 Mayıs günü, maç boyunca televizyon karşısında uyukladıktan sonra uzatmalarda uyanmak, uzatmaları ve penaltıları büyük bir heyecan içinde izlemek ve sonrasında şampiyonluk turuna çıkmak Galatasaray'ın Uefa Kupası'nı kazanmasından daha büyük bir mucizeydi benim için. Uyumaya devam edip kupanın alınışına tanıklık edememiş olsam hayatımın en büyük pişmanlığı olabilirdi herhalde. O günden aklımda kalan en belirgin ansa Parken Stadı'nda futbolcular, Fatih Terim, seyirciler, herkes ağlarken bizim evde de annemin, babamın, maçı beraber izlediğimiz aile dostlarımızın hep birlikte ağlamasıydı. Sevinç gözyaşlarının ne demek olduğunu o gün öğrendim ben.

Değil 10 yıl, 100 yıl geçse bile yine unutulmaz. Yine ilk günkü gibi hatırlanır 17 Mayıs 2000 günü. Kutlu olsun.

Şampiyon Bursaspor

2010-05-17T11:12:00.004+03:00

Dün akşam ne Fenerbahçe'nin ne de Bursaspor'un maçını izleyebildim. Çünkü Gençlerbirliği-Galatasaray maçını izlemek için Ankara 19 Mayıs Stadı'ndaydım. Galatasaray'ıma bu sezonluk veda etmek, takımdan gidecek futbolcuları son kez izlemek ve tabii ki de Emre Aşık'ın çıktığı son maça tanıklık etmek için oradaydım. Benim gibi düşünen taraftar sayısı da oldukça fazlaydı ki, tahmin ettiğimden çok daha kalabalıktı dün 19 Mayıs Stadı.
Maça gelince, yabancı futbolcular sezonun bitimini beklemeden ülkelerine gittiği için yedek ağırlıklı genç bir kadroyla çıktığımız maç sonunda 2-1 yenilerek 09/10 sezonunu 3. olarak tamamladık. Yenildik ama ben şimdiye kadar gittiğim hiç bir maçta bu kadar çok eğlendiğimi hatırlamıyorum. Sadece ben değil, bütün stad aynı durumdaydık. Trabzon 1-1 yaptıktan sonra kimsenin aklı sahadaki maçta değildi. Aynı anda maç izleyip, bir yandan radyodan diğer maçları dinleyip, diğer yandan da tezahüratlara eşlik edince bütün konsantreyi sahada oynanan futbola vermek imkansızdı zaten. Maç boyunca sesimiz en çok Bursa ve Trabzon'un gol haberlerinde çıktı, maç bittiğindeyse Bursa'nın şampiyonluk haberi geldiğinde bütün stad göbek atıyorduk. 90 dakika boyunca kısılmayan sesim, maç sonrasında öyle bir kısıldı ki şu anda fısıldayarak konuşabiliyorum. Bu 2-2 mevzusunuysa sadece bizim stadda çıkan bir dedikoduydu sanıyordum ben, gece eve geldiğimde gerçeği öğrendim, meğer durum sandığımdan daha trajikomikmiş!

Bursaspor'u ise gönülden tebrik ediyorum. Sezon boyunca bütün takım, bütün Bursa halkı şampiyonluğa inanmıştı, ve sezon sonunda bunu başardılar. Bu başarıları hafife alınmayacak derecede büyük. Bu şampiyonlukta emeği geçen herkese helal olsun.

Mehmet Topal

2010-05-13T20:41:00.003+03:00

Transfer teklifi geldi, gidiyor, gidecek derken dün resmi site tarafından doğrulandı Mehmet Topal'ın Valencia transferi. Bugün de Florya Metin Oktay Tesisleri'nde Adnan Polat tarafından plaket verilmiş kendisine.
Umarım ki uzun seneler boyunca orada oynar ve ileride Tugay gibi yaptıklarıyla övünebileceğimiz bir futbolcumuz daha olur. Yolu açık olsun.

Seni Her Halinle Seviyorum

2010-05-08T19:06:00.005+03:00

Ligin fikstürü belli olduğu vakit, Gözde ile en büyük isteklerimizden birinin gerçekleşeceğine inanmıştık. Canlı kanlı bir şampiyonluk, akabinde gelen mutluluk ve Şampiyonlar Ligi. Ama bir şeyin hayalini ne kadar kurarsanız, gerçeklerden o kadar uzaklaşırsınız. Bizim için de bu böyle oldu maalesef. Ligin başında gelen Rijkaard ve iyi transfer haberleri, artık birşeylerin farklı olacağına, değişimin başlayacağına olan inanç. -Gerçi birşey bitmiş değil, hala değişim ve başarı için uzun yıllar var önümüzde, ama biz sene başında 'sabır' derken bile şampiyonluk turlarını düşlüyorduk...

İstanbullu arkadaşlar en Galatasaray'lı olanlardır. Onlar bu bahsettiklerimi anlayamazlar. En mükemmel maçları yaşar, en iyi şampiyonluk kutlar, en iyi transferleri havaalanında onlar karşılar. Yeri geldiğinde en iyi onlar harcar futbolcuları.
Eğer farklı bir ilde yaşıyorsan uzaksın herşeye. İnternetten kopuğum 4-5 aydır, spor kanalları, gazeteler ve gözde olmasa hiçbirşeyden haberim olmaz. Zordur farklı bir ilde taraftar olmak. Ülkenin başkenti de olsa, dağın başı da. Birşeyleri hep eksik yaşarsın, şampiyonluk olur deli gibi sevinirsin ama 'orada olmak vardı' fikri hep yerleşir kafanda bir yerlere. Sokağa çıkarsın deli gibi bağırırsın ama bir yandan stad da olanları kıskanırsın. Arada önemli maçlar olur gidersin belki İstanbul'a ama hiçbir zaman 'tam' olamazsın. Öyle hissedersin.
Ligin son maçının hayaliyle yaşadım bu sezon, hayatımda olumsuzluklar oldu, hep Ankara'da yaşayacağım son maçı düşündüm. Bu fikirden güç aldım, ilk defa 'orada olmak vardı' düşüncesinden kurtulacağıma inandım.
Ama olmadı, suçlu kim bilmiyorum. İstenileni veremeyen futbolcular mı, istikrarı sağlayamayan yönetim mi, yoksa takımı vasatın altında destekleyen İstanbullu arkadaşlar mı.
Belki de yok. Suçlu birileri, ya da birşeyler yok. Böyle olması gerekti. Aslında sorun değil, şampiyon olamazsak ne olur. Başka bir zaman oluruz, başka zaman daha iyi şeyler başarırız. Ama fikstür bir daha son hafta Ankara'yı gösterir mi? Gerçi göstermese ne olur, uzaktan,yakından ne farkeder. Seversen birşeylere tanık olmadan da seversin. Birilerine mi kızmam gerek, Arda'yı mı hırpalıyayım? Haldun Üstünel'i baş tacı yaparken 'jo da olmadı mı sanki' mi diyeyim? Demem asla. 'Orada olmak vardı' ile yaşarım.
Ama benim asıl anlamak istemediğim, her zaman olmak istediğim yerde olan insanların 3-5 puan için takımdan elini ayağını çekmeleri. Stada gidip iki ayrı telden çalmaları, sezon başında kaptan buyurdukları Arda'ya ve takıma yaptıkları. Herkes gider doğru. O stadlar yıkılır, o futbolcular, o tribünler tarih olur. Ben yine olmak istediğim yerde olamam. Ama Galatasaray hep vardır. Bazıları onunla nefes aldıklarının farkında olmasa da, onun değerini tam olarak bilemesede, onu puandan, kupadan ibaret görseler de. Onu her haliyle sevenler uzak da olsa severler. Uzak da olsa onun son maçına gidip , sonunda şampiyonluk ve mutluluk olmayacağını bilseler de, sırf onu izledikleri için mutlu dönerler evlerine.

Return Of The Lord

2010-05-04T10:02:00.000+03:00

Oyuna Harry Kewell girerken Milan Baros'un sakatlığı nedeniyle çıkması bu sezonun bir özetiydi aslında. Hiç bir zaman tam kadro olamadık, hep birileri sakatlandı onlar iyileşirken başkaları sakatlandı ve şu anda ligde istediğimiz sırada olmayışımızın en büyük nedenlerinden biri haline geldi bu sakatlıklar. Umarım Milan Baros'un sakatlığı ciddi değildir, ve haftaya yine ilk11'de olur. Ne diyordum, Kewell uzun upuzun bir sakatlığın ardından İstanbul Bşb. maçının son dakikalarında oynama şansı buldu. Aylarca burada dönmesi için gün sayan biri olarak ne kadar mutlu olduğumu anlatmaya kelimeler yetmez sanırım. Şimdi tek isteğim Kewell'la sözleşme yenilendiği haberini en kısa zamanda duymak.

Galatasaray 0-0 Bursaspor

2010-04-25T23:28:00.001+03:00

Ne yazılır ki şimdi bu maçtan sonra? Her iki tarafın tek amacı 3 puanı almaktı, 2 tarafın da 3 puan için elinden geleni yaptığı ama sonucunda istediğini alamadığı bir garip maç oldu. Böylesi kıran kırana geçen bir mücadelenin golsüz bitmesi inanılır gibi değildi, inanılır hale getirildi Bünyamin Gezer tarafından. Şaşırmıyorum da artık aslında. Düşünüyorum saatlerdir hakeminin maç sonundaki skora etki etmediği maçları, bir elin parmağını geçmiyor. Gol atılmamasını geçtim, 0-0 bitse bile "ne maçtı yahu 2 takım da ne güzel mücadele etti" diyebileceğimiz bir maç sonucunda olanlara bak, yine "ne maçtı yahu" diyoruz ama bu sefer sonunda Bünyamin Gezer'in maçı katletmek için elinden geleni ardına koymayışı ve sonunda ne yazık ki amacına ulaşması var.. Bu arada hafta başından beri "Yatış" diyenlere de gereken mesaj gitmiştir heralde bu 90 dakika sonunda.
23 Nisan'dan beri hayatımın en berbat günlerini yaşıyorum. Çok sevdiğim bir yakınımı kaybettim ve bu yüzden 27 saat içinde Ankara-Mersin-Ankara yolculuğu yapmak zorunda kaldım, bunca üzüntü ve yorgunuluğun üzerine şu maç da tuz biber oldu. O yüzden uzun uzun yazasım yok, bütün futbolcuların çok iyi oynadığı, özellikle Aykut'un kalesinde devleştiği maçtan istediğimiz skoru alamadığımız için lig 3 hafta kala bitti. Artık önümüzde beni heyecanlandıran tek maç 16 Mayıs'taki Gençlerbirliği maçı..

Arda...

2010-04-21T10:37:00.000+03:00

Dün sabah yapılan antremanda Arda ve Caner birbirlerine girdi ve bunun sonucunda Caner'in dudağı patladı. Antrenmanın basına açık yapılması, dolayısıyla fotoğrafların görüntülerin her şeyin apaçık ortada olmasıysa bizim şanssızlığımız herhalde..

Kavga? Her antrenmanda olur. Yanılmıyorsam başlangıcı 5e 2 çalışması sırasında Caner ve Arda'nın girdiği bir ikili mücadeleden kaynaklanıyor, daha önce antrenmanda Mehmet Topal'la benzer şeyleri yaşadığı ve ciddi bir sakatlık geçirdiği için fazladan bir gerginliği de olabilir. Ama olay sadece bununla sınırlı kalmadı, her yerde Arda'nın kaptanlığı, bu kaptanlığın büyüklüğü de tartışılmaya başlandı. Bu konuda benim de söyleyeceklerim var elbette..

Dediğim gibi, kavga her antrenmanda olabilir. Bu çocuk daha 23 yaşında, diğeri de 22. Caner takımdan başka biriyle yumruklaşsa şu an verdiğim tepkiyi vermeyeceğimi de adım gibi biliyorum aslında. Caner Atletico maçında kırmızı kartı gördüğü gün bitti benim için o ayrı mesele de, bunun en büyük nedeni de kuşkusuz Arda'nın kaptanlığı. Evet daha genç, ama ben takım kaptanı olarak yatıştırması gereken bir olayın baş kahramanı olmasını anlayamıyorum bir türlü. Üstelik bunun basına açık bir idmanda olması da ayrı bir boyutu.. Bizden biri olsa da, takım yenildiğinde evde tv karşısında üzülen taraftarlar kadar üzüldüğünü, kazandığında yine taraftarlar kadar sevindiğini biliyor olsak da, Kaptan olarak sinirini belli ölçüde sınırlayabilmeli. Şimdi bunu yaptı diye basın ve basının gazına gelen bir kesim üzerine daha çok gelecek, yine sonunda üzülen Arda olacak ve bu kısır döngü böyle devam edecek, bundan korkuyorum.
Arda'nın bu sinirinin nereden geldiğini tahmin etmek için tahmin sınırlarını çok zorlamak da gerekmez elbette. Sorun belli; Sinem Kobal, sinema kapatması, arabası evi parası vs. konularında anlamsız bir şekilde Arda'nın üzerine sürekli gelinmesi ve bununla beraber Diyarbakırspor maçındaki protesto. Manisaspor maçını bloga yazamadım, dolayısıyla oyundan çıkarken Arda'nın tepkisini de yazamadım. Geçen hafta "Şu saatten sonra Arda ne yapsa, nasıl davransa yeridir" demiştim, sözümün de arkasındayım ve verdiği tepkinin haksız olmadığını düşünüyorum çünkü Diyarbakır maçında ona yapılan çok büyük bir ayıptı ve bir tepki göstermesi gerekiyordu. Bu konuda sonuna kadar da arkasındayım. 2 hafta önce onu yuhlayanlar, 2 hafta sonra söyleyeceklerinden emin olduğum "Büyük Kaptan Arda Turan" tezahüratının artık Arda'ya inandırıcı gelmeyeceğini anlamışlardır herhalde..

Ne diyordum; Arda bizim evladımız gibi ya. "Birinin bana senden iyi Galatasaraylıyım demesi zor. Eğer diyecekse uzun uzun oturup konuşmamız lazım" diyebilecek kadar yürekten bağlı bu renklere. Zaten bu yüzdendir ki, ne yaparsa yapsın ona olan sevgim asla tükenmiyor, tükenemiyor. Büyük konuşmak istemiyorum ama eminim ki tükenmeyecek de. Fakat, Aralık 2008'de söylediği bu sözün üzerinden 6-7 ay sonra Saba Tümer'in programında söylediği "Beni Galatasaray sevgimden soğutmasınlar" sözü de Arda'daki değişimin yönünü gösteriyor bence. Arkadaşlar arasında da çok fazla konuştuğumuz bir konuydu bu, Arda'nın şu malum arkadaş çevresi ondaki bu değişimin en büyük sebeplerinden biri bence, böyle düşünüyorum.. Bir anlık yumruklaşmayla varmadım bu sonuca uzun zamandır biriken düşüncelerim bunlar.. ama dedim ya, tükenmiyor Arda'ya olan sevgim hiç.
Kendi iç dünyasını bilmek zor ama, dışardan gördüğüm kadarıyla söyleyebilirim ki bu çocuk eskisi gibi neşeli değil, içten gülmüyor yahu. Üstüne gelenlere bu şekilde tepki göstermeye devam ederse de daha çok üzüleceğini düşünüyorum. Bu yüzden biraz daha sakin olup, ligin şu son haftalarında sadece futboluyla konuşulmasını istiyorum. Arda'yı bu kadar eleştiriyorsam onun için bu kadar üzülüyorsam da onu çok sevdiğim ve çok değer verdiğim için. Sezonun sonunda gider veya gitmez, kendi tercihi. Ama o Galatasaray formasını giymeyi bıraktığı güne kadar ne olursa olsun benim Kaptanımdır.

Sensiz bir yanımız hep eksik...

2010-04-15T03:25:00.000+03:00

Dokunsan ağlayacak durumdayım artık ya. İdman Raporu'nda "Harry Kewell'ın tedavisine devam ediliyor" yazmasın artık, antremanın tamamında takımla çalıştırılsın. Sonra, kalan maçlarda ilk11'de oynasın hep, goller atsın, asistler yapsın. Bizi onsuz bıraktığı ayların acısını çıkarsın..
Bir de şu sözleşme yenilendi Kewell 2 sene daha Galatasaray'da haberini görelim.
Yoksa çok az kaldı, üşenmeyip kapısına gidip "Dön artııık" diye bağırarak ağlayacağım.

Türk Telekom Arena Yükseliyor

2010-04-14T21:47:00.003+03:00

Fotoğraflar, televizyon görüntülerinde gördüğüm zaman da içimi heyecan kaplıyordu, ama hızla yükselen inşaatı bütün heybetiyle karşımda görmesi apayrı bir duyguymuş.

Fotoğraflar bana ait. İstanbul'dayken Aslantepe'nin önünden geçerken içinde bulunduğum arabayı durdurtmak suretiyle fotoğraflarını çektim, yetmedi otoban bariyerlerini aşıp daha bir yakınlaştım stadımıza.
Hatta, o günleri görebilirsem bundan 40-50 yıl sonra torunlarıma "bakın anneanneniz/babaanneniz bu stadın inşaatı önünde fotoğraf çektirmişti" diyebileceğim fotoğraflarım da var.

29 Ekim 2010 gelsin artık. Çifte bayramımız olacak o gün..

Ne yazsam boş..

2010-04-05T23:44:00.002+03:00

İkinci yarının neredeyse tamamı boyunca "şimdi yiyeceğiz golü, bu maç beraberlikle bitecek" diyorken, -ve sonunda ne yazık ki- korkulan gerçekleşmişken, şimdi şampiyonluk kelimesini bile yazmanın hiç bir anlamı yok aslında bu postun içine..
Geçen hafta twitter'da "Son maçta, Ankara'da şampiyonluğu yaşamayacağım için çok üzülüyorum" yazdığımda içten içe kızıyordum da kendime, bu kadar çabuk pes ettiğim için. Ama bugün pes ettiğim gündür. İçimdeki ölmek bilmeyen Polyanna "bir ihtimal daha var" diyor olsa da, mantığım çok iyi biliyor ki yok ihtimal falan. Kalmadı artık. Kazansaydık bir şey değişir miydi? Değişmezdi. Bu hafta olmasa haftaya, olmasa ondan sonraki haftaya elbet kaybedilirdi yine bu puanlar. Her neyse, sahada şampiyonluğa inanmayan, Galatasaray Ruhu'nu zerre kadar taşımayan futbolcular varken ben buraya ne yazsam boş. Barış'ın attığı o tekmeye değinmek dahi istemiyorum. Tek dileğim onu bir daha Galatasaray forması giymiş olarak görmemek.

2010-2011 sezounda her şey daha güzel olur umarım..

Bir de;
İyi ki varsın Frank Rijkaard. Hep var ol sen, hep kal.

Dev Buluşma

2010-04-04T16:12:00.001+03:00

146 gün sonra başlayacak 2010 FIBA Dünya Şampiyonası için hazırlanan "Dev Buluşma" reklam kampanyasının tanıtım fotoğraflarından sonra, tanıtım filmi de yayınlandı. Oldukça başarılı olmuş bence. Bunun yanında internet sitesini de yenilemişler, diğer tanıtım filmleri de oradan izlenebiliniyor. Ankaralı bir basketbolsever olarak ABD'nin maçlarını canlı canlı izleyemeyecek olmanın burukluğunu yaşıyor olsam da, en büyük tesellim 12 Dev Adam'ın eleme grubu maçlarının Ankara'da oynanacak olması. Merakla ve heyecanla bekliyorum.

Mucize

2010-03-24T10:38:00.002+02:00

Bu kadarı da olmaz ki, özellikle bu mucizevi insanı çok çok çook özlediğimiz şu günlerde bu da yapılmaz ki bize. Bizim de bir kalbimiz var ya, insaf!
İlla Ankara'da olsun demiyorum bak, Kewell'ın modelliğini yaptığı bu Politix mağazası Türkiye'nin herhangi bir şehrine şube açsa, üşenmem kalkar gider broşür poster ne varsa toplar gelirim. Bir de neden Kewell'a "Lord" diyorsun diyorlar bazen, bu asaletin karşısında söylenebilecek başka bir sıfat bulamıyorum ki. Evet, modellik yapmak da çok yakışıyor ama ona en çok yeşil sahalarda Galatasaray formasıyla oynamak yakışıyor. Rüyamda bile gördüm dün gece, Fenerbahçe maçının 81. dakikasında oyuna giriyor 84. dakikasında gol atıyordu. Skoru görmedim ama Kewell oynuyorsa ve gol atıyorsa kazanmışız demektir. Gol atmasa da olur, o sahada olması yeter, varlığı yeter.
Dön artık!

**Fotoğrafların geri kalanı bu adreste; http://www.politix.com.au/section/winter10/

Başımız Sağolsun

2010-03-23T00:14:00.004+02:00

Öğlen çıkan haberleri görüp üzülmek, sonra yalan olduğunu öğrenince rahatlamak, ama içten içe durumunun ne kadar kritik olduğunu bilerek korkmak.. Ve şimdi, ölümün çaresizliği karşısında ağlamaktan başka hiç bir şey yapamıyor olmak..

Çok büyük bir acı, söylenecek söz yok. Nur içinde yat Özhan Başkan, mekanın cennet olsun.

Trabzonspor:1-0:Galatasaray

2010-03-22T19:30:00.002+02:00

Niyetim bu yazıyı bu sabah yayınlayabilmekti ama, uyanır uyanmaz evden çıkmak zorunda kalışım yazının şu saate kalmasına sebep oldu malesef.

Aslında genel olarak kötü maçtı demek haksızlık olur bu maç için, ama sonuçta 3 puanı kaybeden taraf Galatasaray olunca pek manası da kalmıyor maç boyunca bir türlü gol olmayan pozisyonların ve sahadaki hırslı oyunun. Hep diyorum, yine de derim ; Frank Rijkaard'a güvenim sonsuz. Ama artık Elano da 90'ı görsün yahu. Oyuncu değiştirme tabelasındaki 9 numarayı gördüğümde benim içim cız ediyor buradan, Elano'nun ruh halini düşünemiyorum. Arda'nın yokluğunun etkisiyle bu maç Elano da etkisiz oynadı, ama ama sahada 90 dakika boyunca saçbaş yolduran bir Barış Özbek varken, Elano'nun her maçın son 20 küsür dakikasında oyundan çıkıyor oluşunu anlayabilmek zor.

Gittikçe daha iyi oynamaya başlayan Gio bu maçta da oldukça etkiliydi. Defansta Servet yerine Emre'nin oynayacak olması doğru bir seçimdi. Goldeki büyük hatasını dışarıda tutarsak Emre'nin bu kadar kendine güvenerek oynaması da olumluydu. Trabzonspor'un Galatasaray kalesine akın akın geldiği anlarda da kurtarıcı Emre oldu zaten. Kendine olan bu güveninde Lucas Neill gibi bir tecrübenin yanında oynuyor oluşunun etkisi de oldukça fazla. Emre'nin Colman'a kale önünde kaptırdığı top gol olmasa maçın sonucu farklı mı olurdu, bilmiyorum. Zira 90 dakika boyunca hem Galatasaray'ın hem de Trabzonspor'un kaçırdığı gol pozisyonu sayısı oldukça fazlaydı. Trabzonspor demişken, genç kaleci Onur Recep Kıvrak'a da hakkını teslim etmek lazım. Yaptığı kurtarışlarla maçın kaderini belirleyen oydu.

Haftaiçindeki antremanda sakatlanan Arda'nın oynamıyor oluşu daha maç başında moralleri bozmuştu. Maç içinde de yokluğu fazlasıyla hissedildi. Maç içinde Gio, Jo ve sonradan oyuna giren Baros'un çabaları da Trabzonspor kalecisinin fazlasıyla formda oluşu yüzünden kaleyi bulamayınca maç 1-0 sonuçlandı.

Bu sezon Galatasaray takımı'nın sakatlıklar haricindeki en büyük kabusu deplasmanlar oldu desem yalan olmaz herhalde. Ligin ilk sıradaki takımlarının hiç birini deplasmanda yenemiyor oluşu, hatta sezon başından beri yenilgilerin tümünü deplasmanda almış oluşu durumun vahametini gözler önüne seriyor. Ali Sami Yen'de gayet iyi oynayarak farklı galibiyetler kazanan bir takım, bir hafta sonra deplasmandaki X şehrinde nasıl böyle olabiliyor, bunu aklım almıyor. "Şampiyonluk bitti geçmiş olsun" diyenlerden değilim elbette ama, sezon sonunda hayal ettiğimiz yerde olabilmek için deplasman fobisini yenmek yapılacak ilk hamlelerden biri olmak zorunda. Eskişehir ve Trabzon deplasmanlarında kaybedilen 6 puan ligdeki zirve yarışını da oldukça karmaşık bir hale getirdi. Bu düğümün çözülmesine daha haftalar olsa da orta sahadaki sorun çözülmediği sürece Galatasaray'ın işinin çok da kolay olmadığı bir gerçek.

Kaleci Sabri

2010-03-18T14:12:00.001+02:00

Fotoğraf dün sabahki antrenmandan. Sezona fırtına gibi bir başlangıç yaptıktan sonra geçirdiği sakatlık yüzünden aylarca takımdan uzak kalmasına rağmen, döndüğünden beri "iyi ki var" dedirten Sabri bu sefer de kaleciliğe göz dikmiş anlaşılan. Harry Kewell'ı stoper olarak görmüş bu gözler Sabri'yi de kaleci olarak görür mü acaba ? Asla, "asla" dememek lazım, eheh.

İnsan Değil!

2010-03-14T21:56:00.001+02:00

İyi ki varsın Keita!

Şans.

2010-03-13T23:32:00.002+02:00

Bu süpersonik Aussie Socceroo'sları henüz Galatasaray forması altında aynı sahada göremedik ne yazık ki ama, ikilinin Avustralya Milli Takımı'nda aynı karede oldukları fotoğraflar oldukça fazla. Bu fotoğrafa da geçenlerde denk geldim. O kadar hoş bir kare ki, blogda yer almayı haketti.

Fotoğrafı çektiren kadının ne kadar şanslı olduğu da tartışılmayacak bir gerçek bence. Bi' yanında Lucas, fotoğrafı çeken Kewell.. Bir insan daha ne isteyebilir ki ? :))

Eskişehirspor 2-1 Galatasaray

2010-03-08T23:23:00.007+02:00

Kırılamadı bir türlü Galatasaray'ın Eskişehirspor karşısındaki şanssızlığı. İlla ki bir gol yeriz, ama sonra atarız diyorken, hatta içimdeki Pollyanna bana 2-1den 2-3'e çevirebileceğimizi bile söylüyorken, yine yeni yeniden 3 puanı alamadan Eskişehir deplasmanından dönmüş olduk.

Genel olarak tatsız bir maçtı ya. Öyle ki, maç hakkında yazacağım şu bir-kaç cümleyi bile bir araya getirmekte zorlanıyorum. Özellikle ilk yarı sahada sadece kontrollü bir mücadele vardı, ama öyle ki iki takım da bu kontrollü mücadelesini bir türlü sonuca ulaştıramadı. Galatasaray açısından bunun en önemli sebebi gol yollarındaki futbolcuların yetersiz kalmasıydı. Hatırladığım bir tek Jo'nun pozisyonu var ilk yarıdan. İlk yarının sonunda adeta Eskişehirspor'a armağan edilen golle maçın kaderi çizilmeye başlanmış oldu.. İkinci yarıda defansın ilk yarıda yaptığı hataların devam etmesiyle gelen gol de maçın sonucunu büyük ölçüde belirlemiş oldu. Tabii, Leo Franco'nun katkılarını da yok saymamak olmaz. Ne zamandır iyi gidiyor derken, ona neden kaledeyken güvenemediğimi bir kez daha hatırlatmış oldu.
Arda son bir kaç maçta yorgunluğunun sinyallerini veriyordu ve bu maçtaki zayıf performansıyla, artık dinlenmesi gerektiğini göstermiş oldu. Zorlu Trabzonspor ve Fenerbahçe maçları öncesinde gördüğü sarı kartla cezalı duruma düşmesi de bir nebze iyi oldu denilebilir bu yüzden. Haftaya Ankaragücü maçında oynamayarak, dinlenip bir an evvel toparlanamaya ihtiyacı var Kaptan'ın. Ayhan Akman saç- baş yoldurttu son zamanlarda oynadığı her maçta yaptığı gibi. Mehmet Topal da aynı şekilde. Onun ve defansta Servet'in yaptığı hatalar sayesinde sezonun en saçma, en olmaması gereken gollerinden birini yedik sanırım. Lucas Neill-Emre Güngör ikilisiyle de mutluyduk ya biz. Beraber oynadıkları maçlardaki performanslarıyla oldukça başarılı bir uyum oluşturduklarını göstermişlerdi. Servet'le olmuyormuş artık bu iş, bunu da bugün acı bir şekilde izledik ne yazık ki.

Değinmemek olmaz, maçın yıldızı(!) Koray ve eliydi desem yalan olmaz herhalde. Galatasaray çok mu iyi oynadı? Hayır. Mehmet Topal'ın ilk goldeki katkıları göz ardı edilemeyecek kadar fazlaydı. Leo Franco, defans, ortasaha hatalarıyla gollere davetiye çıkardılar. Ama herşey bir kenara, o eli nasıl görmez bir hakem, buna şaşırıyorum ben. Gerçi, görmez değil görmemezlikten gelir demem lazımdı aslında.. Üstelik bu Koray'ın maç içindeki ilk elle oynaması da değildi bu. Sonuç olarak, 2 sarı karttan kırmızı kart görmesi gereken Koray'ın attığı iki golle 2-1 yenilmiş olduk. Koray olmasa bir başkası atacaktı belki golleri, dediğim gibi Galatasaray kusursuz bir futbol oynamıyordu ama, sürekli böyle hatalarla karşılaşmak gittikçe daha can sıkıcı bir hal almaya başlıyor.
Çok önemli deplasmandı ve alınabilecek 3 puan çok büyük avantaj sağlayacaktı, ama daha Mayıs'a kadar çok hafta, çok maç var. Umarım ki, şampiyonluk yolunda kaybedilen son üç puandır bu, ve bundan sonra yolumuza kayıpsız devam ederiz.

Sürpriz!

2010-03-07T21:14:00.006+02:00

Her ay Galatasaray Dergisi'ni okurken ve Bir gün bizim blogu da yazarlar mı, ama neden yazsınlar ki bizi o kadar iyi blog varken diye düşünüyorken, bugün derginin Mart sayısını elime alıp sayfaları çevirmeye başlayınca beni çok çok mutlu eden bu yazıyla karşılaştım. Blogumuza Galatasaray Dergisi'nde yer vermişler.
Ceyda'yla beraber "o kadar tartışıyoruz konuşuyoruz futbolu.. bizim de bi' blogumuz olsun, hadi" diyerek bu işe başladığımızda, ne bu işten sıkılmayacağıma hatta tersine her gün yazı yazmanın daha keyifli bir hale geleceğine, ne de tahmin ettiğimden de çok kişi tarafından okunabileceğimize imkan vermiyordum.. Ceyda'nın bilgisayarının başına gelen aksiliklerden dolayı değil bloga, internete bile giremeyeceğini öğrendiğimde bunun altından tek başına kalkamam diye bırakmayı bile düşündüm hatta, ama iyi ki bırakmamışım diyorum şimdi.
Bloguma yer verdikleri için çok teşekkürler, imla konusundaki eleştirilerine de teşekkür ediyorum ayrıca, eleştiri de olsa bu kadar dikkatle okunduğumu bilmek mutlu etti.

Tugay Kerimoğlu

2010-03-04T20:12:00.000+02:00

Bu fotoğrafı gördüğüm zaman, Tugay'ın yanındaki gençlerin gelecekte Galatasaray'ın ve Avrupa'nın büyük takımlarının birer yıldızı olabileceği ihtimalini düşünmek bile heyecanlandırdı.

Hâlihazırda altyapının başında Evert Jan Derks varken, Tugay'ın gelişi Jan Derks'in görevine devam edip etmeyeceği konusunda soru işaretleri oluşturmuştu aslında, ama Adnan Polat'ın bugün yapılan imza törenindeki "Şimdi buradaki müfredatın yapılanmasında Tugay’la birlikte çalışmalarını sürdürecek" cümlesi Jan Derks'in görevine devam edeceğini doğrular nitelikteydi sanıyorum ki. Kesin olan birşey var ki, o da geleceğimizin emin ellerde olduğu.

Ayrıca, "Yeni Ardalar, Hakanlar, Okanlar, Hasan Şaşlar yetiştirmek için buradayım" demiş Tugay Kerimoğlu imza töreninde. Buraya, ait olduğu yere; Galatasaray'a hoşgeldi. Yeni görevi hayırlı olsun.

Galatasaray:4-1:Kasımpaşa

2010-03-01T00:20:00.000+02:00

Asıl diyeceklerime başlamadan önce söylemem gereken bi'şey var;

Hoşgeldin Sabri!

Bugün gazetede Ata Demirer'in röportajı vardı, ve orada Sabri hakkında söylediklerini okuduktan sonra bugün heralde ilk 11de başlasa keşke diye içimden geçirmiştim, dediğim gibi de oldu. Bunu bir gün söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi ama çok özlemişim ya. Yediğimiz golde hatası vardı evet, dağlar taşlarla da özlem giderdi baya, ama kendisinin de dediği gibi daha sakatlıktan yeni çıktı ve toparlanmaya ihtiyacı var. Kaldı ki bu hali bile gayet iyiydi. Daha da iyi olacak ilerleyen maçlarda.
Gio'ya da ayrı bir parantez açılması gerekiyor sanırım. Ondan umudu kesip, "Bundan birşey olmaz, yanlış transfer" cilerden olmasam da kesinlikle daha zamana ihtiyacı olduğunu düşünüyordum. İşte o ihtiyacı olan zaman geçmiş nihayet, ve ayakta alkışlanacak performans sergiledi bugün Gio. Tıpkı Elano'nun sezon başındaki hali gibi, o da sonradan kendini buldu ve bu uzun süre devam eder umarım. Mükemmeldi, maçın yıldızıydı.

Keita için söylenecek söz yok, onun olduğu her maç daha bir güzel. Attığı gol jeneriklikti, gol sevinciyse şahaneydi. Arda yapabileceğinin en iyisini yaptı golüyle asistiyle çok iyiydi. Defanstaki Servet&Neill uyumuysa maşallah dedirtecek cinstendi. Neill hakkında her maç övgü dolu sözler söylüyorum zaten, bu maç içerisinde de söyledim durdum. İyi ki gelmiş bize.

Genel olarak uzun zamandır izlemeye hasret kaldığımız türden bir 90 dakikaydı. Bunda Kasımpaşa'nın oynadığı futbolun da etkisi vardı tabi. Bilindik "Anadolu Takımı Futbolu"nun tam tersi bir oyun sergilemeleri, maçın bir o kalede bir bu kalede heyecan içinde takip edilmesini sağladı. Sonunda 4-1 gibi güzel bir skorla da yendik ya, daha ne isterim. Geçen hafta, takıma Kewell Baros Sabri katıldığında ligin ilk haftalarındaki gibi bir Galatasaray'ı görmek rüya değil demiştim, Kewell ve Baros katılmadan bile rahatca sezonun en iyi maçı diyebileceğimiz bir 90 dakika izleyebiliyorsak, onlar geldikten sonra sürekli farklı galibiyetler ve kusursuz performansla oynayacağımız günler gelecek diye düşünmeye başladım şimdiden. Dakika 80 küsürken heyecandan tırnaklarımı yemek ve bilinçsizce sağa sola yürümek yerine arkama yaslanıp çayımı içmenin nasıl rahat bir duygu olduğunu unutmuştum, bu maçta bunu hatırlattı Galatasaray'ım.

Dön, dayanamıyorum artık..

2010-02-28T11:04:00.003+02:00

Çocuklar yine tribünde olsun, ama siz artık sahada olun ya. Bu fotoğrafa her baktığımda "keşke.." diyerek gözlerim dolmasın artık. Çok özledik, çook.

** Şarkı onlara gitsin.

.....

2010-02-25T22:32:00.007+02:00

Nasıl şeref yoksunu bi insansın sen be hakem! Oynadığımız futbolu, yenilen golleri elenmemizi herşeyi geçtim, o verdiği saçmasapan kararlar maçın kaderini değiştirdi ya. Maçı başından beri katletmesine alışıyorduk artık zaten de, yok saydığı penaltıya ne demeli ?Ayıptır, yazıktır. O pozisyonu görmemek için kör olması gerekir insanın ya, hiç mi vicdanı sızlamadı bu pozisyonu yok saydığında. Beddua etmeyi hiç sevmem, elimden geldiğince de sustururum kendimi birine beddua edesim geldiğinde ama, bu gece hayatımın bedduasını etmiştimdir heralde. Zira fazlasıyla hakeden bir insan(!) dı adını hatırlamadığım ve hatırlamak bile istemediğim italyan hakem bozuntusu. kulakları bir hayli çınlıyordur eminim ki.
6 hakem uygulamasının da yine hiç bir halta yaramadığını çok acı bir şekilde görmüş olduk bu maçla beraber. zaten bu kafayla gittiği sürece bırak 6, 66 hakem olsa hiç birşey farketmezdi yine bariz penaltımızı yerlerdi. Sahada kalabalık yaratmaktan başka hiç bir vasfı yok fazlalık hakemlerin. Peki ya Caner'e ne demeli? Hepimiz çok sinirlendik ama sen sahadasın çocum ya! Ona buna saldırması değil, inadına sakinliğini koruması gerekirdi. Penaltı kararı verilmeyince daha da sinirlenip kırmızı kart görene ödül falan vermiyorlar bildiğim kadarıyla. Geçen maçta yenilen goldeki hatasının üzerine bu büyük hatası tuz biber oldu. Tur Caner yüzünden gitti demek haksızlık olur, ama atleticonun turu geçmesi için yaptığı katkılar da farkedilmeyecek gibi değil! Bir tek şeyden eminim ki aradan yıllar geçtiğinde şu iki Atletico Maçından bahsedildiği zaman aklıma gelecek ilk isim Caner olacak. Bravo kendisine 2 maçta da kendisini çok iyi hatırlayabileceğimiz vukuatlara imza attığı için.
Elano neden hiç bir maçta 90'ı göremiyor onu da iyice merak etmeye başladım ben. Gerçi ilk yarıda ciddi bir sakatlık pozisyonu geçirdi, ama o oyundan çıkmasa herşey daha farklı olurdu sanki. Atletico daha baskılıydı, zaten sakatlar çok fazla, santrafor yok.. yok da yok, ama bu turu geçebilirdik ya. bir adım kalmıştı. 1-1ken bile umudu vardı milyonlarca insanın. Penaltı kararı verilmediğinde bile inanıyorduk hepimiz bu işin olacağına. Ta ki Caner çıkana kadar. Sonrasında 2.golün geleceği apaçık ortadaydı ve geldi de. Seneye bu sene yapılan hatalardan ders alarak daha iyi şeyler başarabiliriz umarım, şimdi zaman lige asılma zamanıdır..

**Çok sinirliyim, ancak bu kadar toparlayabildim cümleleri.

Beklenen Sonuç

2010-02-21T23:06:00.005+02:00

Zorlamadan, yorulmadan, her ne kadar beraberlik de olsa istediğini alan taraf Galatasaray oldu bu akşam. Arda'nın sakatlığı da ciddi değilmiş bir kaç yerde okuduğum kadarıyla. Perşembe günü sahada olmalı, ona fazlasıyla ihtiyacımız olacak.
Lucas Neill-Emre Güngör ikilisi böyle devam ettiği sürece Servet'e yedek kulübesinin yolu daha çok görünecek demektir. Bu ikilinin uyumuna diyebileceğim tek şeyse "nazar değmesin" olur heralde. Lucas-Emre ikilisi demişken, nokta transfer diye bir tabir varsa karşısına yazılması gereken iki kelime Lucas Neill olmalıdır. Yerini her geçen maçta daha fazla sağlamlaştırıyor.
Leo Franco'ya da son iki maçtır bir haller oldu yahu. Son zamanlarda yenilen gollerin en büyük sorumlusu gitmiş yerine başkası gelmiş sanki. Atletico maçında olduğu gibi derbide de maçın yıldızlarından biriydi. hakkında düşündüklerimi yavaş yavaş geri mi almaya başlıyorum ne. Ona da nazar değmesin diyeyim de, zira daha önümüzde çok önemli maçlar var.
Uğur Uçar, canımız ciğerimiz, bizden biri. Ama bana "nerdesin Sabri" dedirtti bu akşamki kötü performansıyla. Her gün resmi sitedeki idman raporunu "Sabri antremanın tamamında takımla beraber çalıştı" cümlesini bulmak için okur hale geldim zaten bu aralar. En formda olduğu anda yaşadığı sakatlık çok talihsiz oldu malesef, geri döndüğünde sakatlık öncesindeki son hali gibi oynamaya devam eder umarım.
Bunca eksiğiyle ve daha üç gün önce zorlu Atletico Madrid deplasmanından çıkmış olmanın yorgunluğunu yaşayan Galatasaray, derbi motivasyonuyla maçın özellikle ilk yarısında oldukça iyi oynayan Beşiktaş karşısında öne geçerek, ardından şanssız bir gol yese de 1 puanı alarak alnının akıyla derbiyi atlatmış oldu böylece. Daha önce arkadaşlarımla konuşurken, hatta daha maç başlamadan bir iki saat önce bu maç beraberlikle biter kesin diyen biri olarak bu skor mutsuz da etmedi beni. Şimdi sırada Atletico Maçı var. Sonrası içinse umudum büyük. Daha Baros gelecek, Kewell gelecek, Sabri gelecek bu takıma. Bu kadro üzerine onlar eklendiğindeyse ligin ilk haftalarındaki gibi bir Galatasaray'ı görmek rüya değil diye düşünüyorum, umarım haklı çıkarım.

Atletico Madrid:1-Galatasaray:1

2010-02-19T11:27:00.003+02:00

Korkuyodum ben ya bu maçtan. Baya hem de. Günlerdir rüyamda görüyordum, hatta geçen gece basın toplantısını bile gördüm Rijkaard'ın rüyamda, bir dahaki seneye artık diyordu.(Buradan da anlaşıldığı üzere rüyalar tersine çıkarmış :) ) Ama bir yandan içimde hep bir umut vardı ve Galatasaray adının olduğu her yerde umut vardır sözünün bir örneği daha yaşandı dün gece Vicente Calderon'da. Diğer örneği de inşallah haftaya Ali Sami Yen'de yaşanacak. Zor rakip, deplasman maçı, sakatlar eksiklikler çok fazla, santrafor yok ama 1-1'le dönüyoruz işte İstanbul'a. Bu da yetiyor şu anda.
Takıma alışma süreci psikolojisi Aussie'lerde olmayan bir şey sanırım, bu tezi ciddi ciddi kanıtlamak üzereyim. Suyunda mı var bunların yahu, hepsi mi böyle mükemmel, böyle asil olur? Lucas Neill için maçın en iyi ismiydi denilebilir, yalnız bu maçta değil bütün maçlarda böyle gerçi. Tecrübesinin getirdiği özgüveniyle, soğukkanlılığıyla sanki yıllardır Galatasaray'da oynuyormuş gibi. Elano Blumer de Lucas Neill gibi maçın en iyilerinden biriydi. Milan Baros ve Harry Kewell döndükten sonra bu yeteneklerinin maç skoruna olumlu yönde daha fazla etki edeceğine inanıyorum.
Leo Franco maç başında yediği gol ve ardından yaptığı hatalarla "eyvah" dedirtmeye başlamışken bir anda maçı kurtaran isim haline geldi. Keita için de aynı durum geçerliydi. Maçın başındaki futboluyla maç sonundaki futbolu arasında bir hayli fark vardır sanırım. İkinci yarı oldukça iyiydi. Attığı golse harikaydı.
İlk yarıda maçın gidişatı "acaba?" diyerek korkutmuş da olsa, ikinci yarının ortalarına gelindiğinde o golün geleceği belliydi zaten. Ve 76.dakika'da Keita'nın müthiş golüyle maçta durum 1-1 oldu. Neredeyse 2.gol de geliyordu hatta , o kaçan goller de Ali Sami Yen'de kaleyi bulsun.
Daha birkaç gün önce aynı stadda Barcelona karşısında oynayan takımla bugün Galatasaray karşısında oynayan takım aynı değildi sanki ya. Ya da ben mi gözümde fazla büyüttüm bilmiyorum, ama bu Atletico Madrid'i yeneriz haftaya Asy'de. Yenmeliyiz. 0-0 avantajı da bize geçti ama bol gollü bir maç olur sanki, öyle doğuyor içime.

Sevgililer Günü.

2010-02-14T22:25:00.005+02:00

Blogun adının en çok anlam kazandığı gün bugün.
Bundan 9 yıl önce, bir 14 Şubat'ta oynanan Deportivo maçında açılan pankarttan ilham alarak bu ismi koymaya karar verdik blogumuza. İlk aşkımız, tek aşkımız ve hiç bir zaman değişmeyecek aşkımız Galatasaray olduğu için. Bizim için "Only Galatasaray" olduğu için. Ve bugün, Sevgililer Günü'nde en güzel hediye geldi aşkımızdan. 14 Şubat'ta gelen liderlik 16 Mayıs'ta şampiyonlukla tamamlansın inşallah.

Dipnot:Bu da blogdaki 100.post'tur. Hayırlı uğurlu olsundur.

Olmadı.

2010-02-11T00:05:00.001+02:00

Yazık oldu ya.

Çok hem de.

Hiçbir galibiyette bu kadar üzülmemiştim sanırım. Mustafa Sarp dünyaları kaçırmak yerine kaçırdıklarının en azından yarısını golle sonuçlandırsaydı, Keita ve Gio bu kadar kötü oynamasaydı, hatta Emre Çolak ilk11de sahaya çıksaydı her şey daha farklı olabilirdi şu an. Yarı final ellerimizden kayıp gitti resmen. Hem de kazanmamıza rağmen.

Duruma iyi niyetle yaklaşsam; çok iyi oynadık, çok şanssızdık, top kaleden çok direkleri gördü. Hem Emre Çolak yıldızlaştı, Elano geri döndü, Neill iyi ki geldi sayesinde Emre Güngör müthiş oynuyor. Ama şanssız bir şekilde elendik derdim.

Ama diyemiyorum, maçın büyük bir bölümünde bu kadar iyi oynamışken, birbirinden güzel 2 gol atmışken, hep böyle oynasak da bu maç bitmese izlesek diyorken, 90 dakika sonunda kupadan böyle şanssız bir şekilde elenmeyi kabullenmek istemiyorum.

Umarım, ne zamandır göremediğimiz ve bu maçta fazlasıyla mutlu eden bu güzel futbol, böyle ara paslar, top çalmalar, şutlar ilerleyen maçlarda da devam eder. Şanssızlık tek maçlık olsun, diğer maçlarda daha mutlu galibiyetler yaşansın.

Diyecek daha çok şey var aslında ama, yazasım yok pek. Bir de insan düşünmeden edemiyor, akşam oynanan futbolun yanında bir de Baros sahada olsa her şey daha farklı olur muydu diye? Ah bu sakatlıklar..

Çuval Giysen Yakışır!

2010-02-10T10:39:00.003+02:00

Veya delikli bir t-shirt! O da yakışır, yakışmış da zaten çok.
Dön artık Lord, bu havaalanına bir dahaki gidişin İstanbul'a dönmek için olsun.
özledik çok.

El Comandante

2010-02-05T18:56:00.002+02:00

Bu gözlerin canlı canlı izlediği en büyük efsane,

iyi ki doğdun.. Nice 45 yıllara..

En az 3 hafta..

2010-02-04T17:48:00.005+02:00

Sağlık kurulu böyle bir açıklama yapmış Jo'nun sakatlığıyla ilgili.

En az 3 hafta sahalara dönemeyecekmiş. Geçen seneki stopersizlik kabusunun yerini bu sene santraforsuzluk kabusu aldı. Üstelik bu 3 haftanın yanındaki "en az" kelimesi de yeterince korkutucu, zira bizim sağlık ekibinin eline düşenin sakatlık süresi en az iki katına çıkıyor.. Umarım bizim sağlık ekibinin önceki vukuatlarını duymuştur birilerinden de, kendine yeni bir doktor aramaya başlamıştır. Yalnız Jo'yla da sınırlı değil dünkü maçın bilançosu, resmi sitedeki Cola Turka İdman Raporu kabus gibi. Sakatlar yerine sağlam kalanları yazsalar daha az yer kaplardı sanırım. Kayserispor maçına nasıl bir kadro oluşturacak Rijkaard ve ekibi, merakla ve korkuyla bekliyorum. Antalyaspor'lu futbolcular, pardon kasaplar, mutludurlar herhalde şimdi, amaçlarına fazlasıyla ulaştılar.

Antalyaspor:2-Galatasaray:1

2010-02-03T23:02:00.002+02:00

Öyle düşünüyorum ki sezonun en kötü maçlarından biri oynandı bu akşam. Daha kötüsünü de sezon boyunca görmeyiz umarım. Sakatlıklar gittikçe daha can sıkıcı bir hal almaya başladı, Baros yok, Kewell yok, Sabri yok, Hakan Balta yok, yok da yok yani.. Ha bir de Keita yok, ceza falan denildi ne kadar doğrudur bilmiyorum ama ona çok ihiyacımız olduğu en önemli gerçek bence. Bunca eksiğin üzerine bir de Jo sakatlanınca avantajlı taraf biz olmamıza rağmen maçın ellerimizden kayıp gitme ihtimalinin arttığı neredeyse kesinleşmişti zaten. Jo ve sakatlık demişken umarım Jo'nun sakatlığı ciddi değildir, yeni yine yeniden bir sağlık ekibi faciası gerçekleşmesin ve en kısa zamanda sahadaki yerini alsın.

Pazar günü onu Ligtv'de yorumculuk yaparken gördüğümde söylemiştim, şimdi bir daha söylüyorum "geri dön be sabri!" Geri dönsün de sezon başından beri oynadığı süper performansıyla oynamaya devam etsin. Keita neden hala oynamaya başlamadı diye düşünüyordum, meğer geç katılmış takıma. Elbet geçerli bir sebebi vardır, ama umarım Kayserispor maçından itibaren kadroda yer almaya başlar. Takımın ona ne kadar ihtiyacı olduğu bugün bir kez daha belli oldu.

İlk yarı Arda oldukça iyiydi, attığı gol de son zamanlarda gördüğüm en güzel gollerinden biriydi ama sonrasında pek bir varlık gösteremedi, özellikle ikinci yarı yaptığı hatalardan belli oluyordu ne kadar dağıldığı. Gerçi neredeyse bütün futbolcular "bitse de gitsek" havasında oynadılar.. Elano keşke ilk11'de başlasaydı, zira sahadaki en iyi isimlerden biri oydu. Neill de aynı şekilde büyük ölçüde istikrarlı bir oyun sergiledi maç boyunca. Gio henüz takıma adapte olamamış, bu da oldukça normal aslında. Zorlu A.Madrid maçlarına kadar bu problem çözülecektir. Çözülmesi de lazım, yoksa olabilecekleri düşünmek dahi istemiyorum.

Ufuk Ceylan, Galatasaray kariyerindeki ilk iki golünü yedi. Yüzde yüz hatalıydı demek yanlış olur, defansın payı oldukça büyüktü gollerde. Goller haricinde de oldukça iyiydi, hatta Leo Franco'nun şimdiye kadar yaptığı hataları düşündüğüm zaman Ufuk Lig maçlarında da oynamaya başlamalı diye düşünüyorum. En azından kaledeyken güven veriyor, böyle kendini geliştirerek devam ettiği sürece Galatasaray'da 1.kaleci olarak oynayacağı günler çok da uzakta değil gibi geliyor bana.

Bunca olumsuzluğa rağmen en kötüsünü de düşünmemek gerekiyor hemen. Daha bunun Ali Sami Yen'de oynanacak rövanşı var. Fakat, maçı anlatan(katleden) Ömer Üründül ve Levent Özçelik'in sürekli "Galatasaray 2-1'i korumaya çalışıyor" demesi , en kötüsü de bunda haklı olmaları Galatasaray kalitesine yakışmıyor. Frank Rijkaard ve ekibine güvenimiz sonsuz ama böyle bir ilk11 tercihiyle bir daha sahaya çıkılmaz umarım.. Ve, her şeyden önemlisi son maçlarda takımın üzerine çöken ruhsuzluktan kurtulması gerekiyor, üstüste gelen sakatlıklar mı yoksa yeni transferlere alışamamış olmak mı bunun sebebi, bilmiyorum ama bizi bekleyen zorlu maç dönemi bu şekilde hiç de iyi bir şekilde aşılamaz.

Son olarak..

artık sinirden delirmek üzereyken ekranda görünüp, o anlık bütün sinirimi kızgınlığımı unutturdun ya.. iyi ki varsın ya Hagi.

30.01.1987

2010-01-30T03:30:00.005+02:00

İyi ki doğdun Sipsi.
İyi ki varsın,
İyi ki Galatasaray'dasın,
İyi ki Kaptan'ımızsın.

Nonda..

2010-01-28T20:10:00.000+02:00

...

Gitme Yoksa..

2010-01-26T20:01:00.001+02:00

Sakatlığının şokunu henüz atlatamamışken gidecek, gidiyor, sözleşmesi dondurulacak haberleri dolaşmaya başladı bir de. Ekşi'de, Galatasaray Sözlük'te Kewell'ın adının yanındaki entry sayısının fazlalığını görünce aklım çıkıyor başlığa girip de "Kewell kesin gidiyor,haber resmileşti" yazısını okurum diye.. Onun parmağına çöp bile batsa bizim canımız yanacakken , uğraştığı talihsiz sakatlığın acısı yetmezmiş gibi kimbilir onu ne kadar çok üzecek olan gidiyor, istenmiyor haberleri çıktı bir de. Kewell istenmez mi ya? O olmasa Baros'suz çıktığımız maçları nasıl kazanırdık veya bu kadar rahat kazanabilir miydik? Kazanılan maçları geçtim, onun sahada olması yeter, hatta onu da geçtim saha kenarında otursa, gülse biz ona "Daddy Cool" tezahüratı yapsak, o yine gülse.. bu bile yeter. Evet, fazla duygusalım. Evet Kewell benim için çok önemli ve evet onu canımdan bile daha çok seviyorum ama herkes ona bu kadar bağlı ya. Yönetimin "Kewell gönderilmeli mi?" diye kuşkuya düşmesi bile saçma geliyor bana. Linderoth'a takıma Kewell'ın yüzde1'i kadar bile katkı yapmamış olmasına rağmen yıllarca şans veriliyorsa, Kewell bu şansın çok daha fazlasını fazlasıyla hakediyor. Gio gelsin isterim tabii ki de, süper transfer olur hatta, ama karşılığında Kewell giderse kim gelirse gelsin hiç kimse tam anlamıyla mutlu olamayacak, eminim. Sezonun son maçında şampiyon olsak, o maçta kupayı kaldıran Aslanların arasında Kewell olmayacak olsa kimin içi burulmaz ki? ben kahrolurum hatta, şu anda bu yazıyı yazıyorken ağladığım gibi ağlarım da. Korkudan gazete okuyamaz halde geldim 2 gündür. Kewell çıksa televizyona sakat değilim ben şaka yaptım haftaya sahadayım dese keşke.. Ya da en azından şu doktor raporu iyi gelse, en fazla 3,belki 4 hafta onsuz kalsak sonra yine dönse sahalara.. of.

Fotoğraf onu en son canlı canlı gördüğüm günden..

What a goal!

2010-01-25T15:13:00.003+02:00

Dün oynanan Cezayir-Fildişi Sahili yarı final maçında kalbimiz Cezayir'den yanaydı kuşkusuz. Keita'yı dört gözle bekleyen Galatasaraylıların duaları kabul oldu ve oldukça heyecanlı geçen bir maç sonunda Fildişi Sahili Afrika Uluslar Kupası'dan elendi. Her ne kadar elenmiş olsa da maça en çok Keita'nın attığı gol damgasını vurdu. Gerçi buna yalnız gol demek haksızlık olur, jeneriklik gol diye tabir edilen cinsten bir gole imza atmış Keita. Aynılarını ve daha güzellerini Galatasaray formasıyla da bol bol görürüz umarım.

videoyu izleyemeyenler için link; http://www.youtube.com/watch?v=xw63OWkSyMw

Offf...

2010-01-22T20:02:00.004+02:00

Hala inanamıyorum, inanmak istemiyorum. Öğleden sonra otobüs beklerken vakit geçsin diye telefonumla girdiğim internette gezinirken gördüğüm o habere hala inanamıyorum. Bu kaçıncı vukuatı oldu Galatasaray sağlık kurulunun ya. Daha kaç futbolcunun hayatlarını kaydırmaları gerekiyor kullandıkları tedavi yöntemlerinin hiç bir halta yaramadığını idrak etmeleri için! Kimse neden hiçbirşey yapamıyor bu sözde sağlık kurulu hakkında! Daha da ilginci sakatlanalı neredeyse iki hafta olan Kewell'ın sakatlık sebebinin üstünden günler geçtikten sonra anlaşılması hangi akla mantığa sığar ki?? "Sağlık ekibimiz tarafından sporcunun durumu bir bütün olarak değerlendirildiğinde tedavisinin uzun bir sürece yayılacağı tahmin ediliyor" muş. Bunu yazan Galatasaray'ın resmi sitesi. Nasıl bir süreç bu, ne kadar sürecek daha tam hafta bile veremiyorlar! Kimbilir kaç maça onsuz çıkacağız.. off.. Baros'un sakatlık sürecinin uzamasının şokunu atlatamazken şimdi de canımdan çok sevdiğim Harry Kewell'ın içine düştüğü bu durum karşısında ağlamaktan başka hiçbirşey gelmiyor elimden. Resmen çocuk gibi ağlıyorum sakatlığını öğrendiğim andan beri. Umarım en kısa zamanda İngiltere'ye gidip orada başka doktorlar tarafından ve kendi fizyoterapisti eşliğinde tedavi olup tamamen iyileşir ve aramıza yeniden döner. Zira yeni bir Galatasaray sağlık kurulu tarafından açıklanan "sakatlık süreci uzamıştır" açıklamasını kaldırabilecek kadar sağlam bir bünyem olduğunu sanmıyorum pek. Transferler çok güzel, yüzümüzü güldürüyorlar günlerdir şimdi de yenisini merakla bekliyoruz evet, ama kendi içimizdeki düşmana, sağlık kuruluna bir çözüm bulunamazsa daha çok canımız yanacak gibi..

Joao Alves De Assis Silva

2010-01-21T19:50:00.004+02:00

Resmen sezon sonuna kadar kiralık olarak Galatasaray'da forma giyecek. Hoşgeldi, iyi ki geldi. Ayrıca; in Haldun we trust! Bu arada Jo'nun gelişi de Linderoth'un gidişi demek oluyor çok büyük ihtimalle, resmi site çökmüş giremiyorum şu anda ama Linderoth'un sözleşmesinin sonlandırılmasıyla ilgili bir haber yok heralde henüz, yakında onu da eklerler sanırım.

Aussie Hayranlığı

2010-01-19T22:27:00.004+02:00

Şimdi açık açık söyleyeyim burada, ben hiç böyle olacağını tahmin etmiyordum Lucas Neill'in.
Elbette daha önce oynadığı maçları izlemiştim, ama onun haricinde ne bir röportajını izlemişliğim vardı, ne de açıklamalarını okumuştum daha öncesinden. Kendisi için yapılan Lu-cash benzetmeleri, daha önce teklif edilen ücretleri az bulduğu için Galatasaray'a gelmediği söylentileri yüzünden kibirli, sorulan sorulara dümdüz cevaplar veren ,onun haricinde hiç konuşmayan biri gelecek zannediyordum. Ama bildiğin Kewell çıktı ya bu Lucas! Bu nasıl bir sempatikliktir, nasıl tatlılıktır. Dün bir açtım GS TV'yi "Merhaba Gealatasiray" diyor adam karşımda Kewell sayesinde iyiden iyiye hayran olmaya başladığım Aussie aksanıyla. Sorulara verdiği sıcakkanlı cevapları dinledikçe de iyice sevdim Lucas'ı. Üstelik Galatasaray'ı Avustralya'da oynadığı yıllardan beri de takip ediyormuş. Tugay Kerimoğlu'dan, Kewell'dan bizim hakkımızda çok fazla şey öğrenmiş. Bugün imza törenindeki basın toplantısında da söylediği gibi Souness'in bayrak dikme olayını bile biliyormuş. En eğlenceli ansa kuşkusuz hangi futbolcuları biliyorsunuz sorusunda ilk Sabri'yi söylemesiydi. Eminim o an benim gibi pek çok kişi gülmekten kırılmıştır. Aussie'ler bile tanıyor sabri'yi, ünlü oldu resmen :)

Türkiye'ye geleli henüz bir gün olmasına rağmen dün söylediği türkçe kelimeler, bugün imza töreninin yapılacağı salona girerken basın mesuplarına "Merhaba" demesi ve tabi "Şampiyon Galatasaray" demesi de takdirimi kazandı. Buraya şimdiden uyum sağlamaya başladığının göstergesi denilebilir Lucas'ın bu davranışı için.
Daha sahada Galatasaray formasıyla görmeden nasıl bu kadar sevebildim aklım almıyor, Aussie faktörü devreye giriyor heralde bu sevgide. Umuyorum ki "şampiyon galatasaray" sözünü mayısta bir daha söyleyebilmek için sahada da en iyi şekilde gösterecek kendini Lucas.

Kewell'ın ne kadar sempatik, şeker bir insan olduğu ortada, görünen o ki Lucas da Kewell kadar sempatik, eğer bütün Aussie'ler böyleyse çok durmam ben Ankara'da , yakında Avustralya'ya yerleşirim! Ayrıca, kırmızı formada çok güzel durmuş 12 Neill yazısı, hazır kırmızı formamın arkası boş duruyorken 12 Neill mı yazdırsam diye düşünmeye başladım bile.

Emre Çolak

2010-01-18T01:45:00.002+02:00

Rakip fazlasıyla zayıftı, maç oynanmadan önce galibiyete neredeyse kesin gözüyle bakılıyordu, öyle de oldu zaten. Dolayısıyla yedek ağırlıklı oyuncuların maçı oldu Denizli Belediye Spor maçı. Ve bu maçta bir yıldız doğdu; Emre Çolak. 2.yarıda oyuna girdiğinde fazlasıyla gururlanan, penaltı kararı çıktığında Emre Çolak atsın isteyen sadece ben değildim sanırım. Galatasaray formasıyla ilk penaltısını attı, tek gol yetmedi bir tane de frikik golü attı Emre. Gol sonrası yaşadığı sevinç, yüz ifadesi; özellikle Arda abisi'ne sarılırken yaşadığı mutluluk ve gurur çok güzeldi. İkinci golünden sonra kameraların gösterdiği Adnan Polat'ın yüzünde oluşan gurur dolu gülümsemeyse görülmeye değerdi.

Golleri bir yana, ilk maçına çıkmış olmasına rağmen attığı paslarıyla ve tekniğiyle oldukça iyiydi. Üstüne üstlük top ayağına geldiği anlarda oldukça soğukkanlıydı da. Elbette gelişmesi gerekiyor daha, ama daha ilk maçında kendine olan güveniyle, teknik ekibin kendisine olan güvenini boşa çıkarmadığını gösterdi. Sezonun ilerleyen maçlarında onu yedeklerde görebiliriz sanıyorum ki.

Nike bir-iki ay önce ünlü sporcular için bir kitapçık hazırlamıştı, bunun yanında bir de röportaj videolarını yayınlamıştı. Arda'yla yapılan röportajın videosunda Emre'yle yapılan kısa bir sohbete de yer verilmişti. Arda Emre için "yeni starımız olacak ileride" diyorken, Emre de Arda'nın ona ne kadar çok yardımcı olduğunu,nasıl destek verdiğini anlatmıştı. Bu ikilinin dayanışmasını bugün gerek sahada oynanan futbolda, gerekse gol sevinçlerinde gördük, ilerleyen maçlarda da göreceğimize eminim.

Daddy Socceroo

2010-01-15T20:48:00.002+02:00

Fotoğraf Lucas Neill'in eşi Lindsey Morris ve 1.5 yaşındaki ikizleri Toby ve Paige'le Avustralya sahilindeki yürüyüşünden. Neill ailesini en kısa zamanda Ali Sami Yen tribünlerinde de görürüz umarım. Bebekler Neill'in tıpkısının aynısı ayrıca, yerim! :)

lucas edward neill

2010-01-14T01:27:00.001+02:00

Galatasaray'da!

Transfer haberinin gün boyu yabancı basında yer alması Lucas Neill transferinin neredeyse kesinleştiğinin kanıtıydı aslında, Galatasaray.org da az önce transfer haberini resmen doğruladı. Öncelikle Haldun Üstünel'e teşekkür etmek lazım, ayrıca hemşerisi Kewell'ın payı büyüktür sanıyorum ki gelmesinde ve takıma alışma süresince de onun yardımları olacaktır.
son olarak Kewell'ın sözleşmesini uzatma yolunda atılan bir adım olarak da görülebilir aussie socceroo'nun transferi. Hayırlı olsun.
Ayrıca, bu ikiliden aynı pozu Galatasaray forması altında da görmek isteriz:)

nothing suits him like a suit!

2010-01-12T20:51:00.000+02:00

Bugün How I Met Your Mother'ın 5x12 yani 100. bölümü yayınlandı. 100. bölümün süprizlerini yazmıştım zaten burada daha önce. Uzun zamandır izlediğim en güzel bölüm oldu, spoiler vermeyeyim şimdi izlemeyenler için, ama şunu söyleyebilirim ki anne ile ilgili büyük bir süpriz olacak bölümde :) Rachel Bilson da hep oynasın ayrıca Himym'de, özlemişim çok. Yukarıdaki video da bölümün en güzel sahnelerinden biri olan müzikal sahnelerinin kamera arkası görüntülerinden. Haftaya yayınlanacak olan 101. bölüm de Neil Patrick Harris tarafından yönetilecekmiş ayrıca, merakla beklemekteyim.

Bu arada, pek yazamıyordum son zamanlarda bloga , finallerim vardı. Dün nihayet son finalime girişimle beraber resmen dönem bitmiş ve yaklaşık 3 hafta kadar sürecek tatilim başlamış oldu. Artık daha fazla yazarım diye umuyorum , bir aksilik olmazsa tabi. Ceyda da görünürlerde yok, tatili başlayınca o da daha sık gelir heralde buralara.

just a miracle

2010-01-05T23:45:00.001+02:00

Bazen düşünüyorum, ben mi abartıyorum bu kadar diye?
Ama hayır ya, abartmıyorum. Sonuna kadar hakediyor o kendisine gösterilen bu sevgiyi, ilgiyi. Bugün kendisine sorulan soruların arasında düğününe çağıran bile vardı!

Galatasaray Tv'de Antalya kampı dönemi boyunca yayınlanacak olan Kamp Günlüğü oldukça eğlenceli başladı bu akşam. Her akşam 2 futbolcuyla röporaj yapılacakmış, bugünün konukları da Harry Kewell ve Elano Blumer'di. Önce Kewell, ardından Elano'yla çok keyifli bir söyleşi yapıldı . Kewell'la yapılan röportaj, Elano'nun "Harry Harry Kewell" tezaüratıyla gelişi, Kewell "You know this is live, right?" dese de Elano'nun muzipliklerine devam ederek Kewell'ı, orada bulunan herkesi ve ekran başındaki bizleri yarım yarım yardırması, yaptığı türlü komiklikler sayesinde daha da eğlenceli bir hale dönüştü. Gidip gitmeyeceği yönündeki soruya da "I don't wanna go" diyerek cevabını verdi Daddy Cool. Sonrasında "But this is not for me, this is mutual thing" diyerek sözleşmesini uzatmayı sadece onun istemesinin yeterli olmadığını, yönetimin de bunu istemesi gerektiğini söylese de aldık mesajı biz. Gitmek istemiyor, yönetim de istemiyordur, biz de istemiyoruz gitmesini, o halde sözleşmeyi imzalasın artık ya, nolur.

Koşalım Zaferlere..

2010-01-04T19:52:00.003+02:00

Antalya Kampı'ndan. Özlemişiz.

2009 Biterken..

2009-12-30T22:10:00.000+02:00

Bu yazıyı yazmaya taa geçen hafta başladım aslında. Ama o kadar yoğunum, o kadar vakitsizim ki ancak bitirebildim, aslında tam bitmedi de ama olduğu kadarıyla artık.. Uzun uzun 2009da ve son 10 yılda ne oldu ne bitti yazmak bir yana, paragraf olarak yazdığım yazıyı madde maddeye dönüştürmek zorunda kaldım bir türlü sonu gelmeyince. Biraz daha bekleseydim 2010 Aralık'ta yazacağım yazıya ön hazırlık olarak kalacaktı neredeyse.
Bir yılın daha sonuna geldik resmen ya. Zaman mı hızlı akmaya başladı yoksa bana mı öyle geliyor, eskiden daha yavaş geçerdi sanki... Yaşlanıyor muyum ne. 2009'u geçtim, 2000'e girdiğimiz gün bile daha dün gibi sanki..
Ne güzeldi 2000 ayrıca, son 10 yılın hangisi en iyisiydi diye sorsalar cevabım kesinlikle 2000 olur. İçindeki 17 Mayıs'ı yeterince güzel yapmaya yetiyor 2000'i.. 2010 da 2000 kadar güzel olsun, daha da güzel olsun hatta.
2009'sa pek parlak geçmedi aslında, 2008 kadar güzel değildi en azından.. Beni mutlu eden olayları elbet vardı tabi, bu yıl 4 kere Galatasaray maçına gittim mesela. Sonra Kewell'ın yüzüne karşı "I love you" diyebildim. Hayatımın ilk iş tecrübesini futboldan sonra en sevdiğim spor olan Formula 1 sayesinde yaşadım ve mükemmel 2 gün geçirdim İstanbul GP'sinde, ama yine de 2008 kadar güzel değildi işte. Tek sayılı yıllar her zaman çift sayılı yıllardan daha kötü geçer hem, bu hep böyledir. Bu yüzden 2010'dan daha bi' umutluyum, daha güzel olacak sanki.
Bu sene de yeni yıla ders çalışarak gireceğim ne yazık ki. "dilek tut saat 12de, gerçekleşsin" muhabbeti yapılırken aklımdan geçecek ilk şey finaller olacak muhtemelen. Yeni yıla nasıl girersen öyle geçer sözüne de inanmak istemiyorum bu yüzden, bütün yılım ders çalışarak geçmesin yahu.
2009 demişken; blogdaşım, renkdaşım, ortağım, canım dostum, bir görünüp bir kaybolan, kaybolduğu anlarda fazlasıyla merak ettiğim Ceyda için ayrı bir paragraf açmamak olmaz. Birbirimizi sadece üye olduğumuz ortak siteden tanıyorken ve hiç yüzyüze görüşmemişken, 1 Mayıs 2009 günü Hacettepe maçı öncesinde Galatasaray'ın kaldığı otelin önünde yanıma gelerek "Gözde'sin sen değil mi?" diye sormasaydı ve bununla beraber dostluğumuzun temelini atmamış olsaydık, şu anda bu blog olmayacaktı belki de. İyiki tanışmışız Ceyda. Öncelikle mutlu yıllar sana, sonralıkla da gel ve daha çok yaz artık , özlüyorum ama..
Her yeniyıl öncesinde olduğu gibi 2010'da da gerçekleşmesini istediğim pek çok şey var tabi. Ayrıca 2010 diğer yıllardan farklı bir önem taşıyor benim için. 21 yıllık hayatımın en güzel yılı olabilir, böyle bir ihtimali var bu senenin. Hatta biraz daha detaya inmem gerekirse, 2010 Mayısı hayatımın en güzel Mayısı olabilir. Galatasaray'ın 09/10 sezonu Turkcell Super Lig son maçı Ankara'da, Gençlerbirliği'yle ve o maçta, o stadda şampiyonluğa canlı canlı tanık olabilme ihtimali bile ağzımın kulaklarıma varmasına yetiyor, tek bir dilek dile bu seneden, gerçekleşmesi kesin deseler kesinlikle bunu dilerdim, o kadar çok istiyorum. Mayıslar bizim hem zaten, 2010 Mayıs'ı da benim olsun!
2010'dan umutluyum demiştim değil mi? Bunun bir nedeni de Ocak ayının benim açımdan oldukça güzel geçecek olması. 27 Ocak'ta Galatasaray Ankaragücü maçı için Ankara'ya geliyor. 4 Ekim günü yaşadıklarımdan sonra ikinci bir emre kadar her türlü maça gitmem yasaklandı ailem tarafından, her ne kadar diğer maçlar konusunda zaman geçtikçe yumuşayacaklarını düşünsem de, özellikle annem Ankaragücü kelimesini duyunca bile tüyleri diken diken oluyor. Ama gözümü kararttım, gerekirse evden kaçar yine giderim ben bu maça. Ben de korkmuyor değilim, o ayrı ama Mayıs'a kadar Galatasaray'ı göremeyecek olma ihtimali var işin ucunda.
2009'un son 3 ayında hayatıma dahil olmuş ve muhtemelen meslek hayatım boyunca dahil olmaya devam edecek Flash gibi kabus bir programla hazırlamam gereken bir proje, çalışmam gereken onlarca sayfa var ve ben hala buradayım. İşte bu yüzden derhal terkediyorum blogu ve sözlerime son verirken, hepinize dilediğiniz herşeyin bir bir gerçekleştiği bir 2010 diliyorum.

**Foto da buradan alıntı.

Vişneye Çalan Koyu Kırmızı

2009-12-23T11:17:00.003+02:00

Rengi mükemmel, kumaşı mor forma kumaşı gibiymiş- ki bu da mükemmel demek oluyor, sarı çizgiler çok güzel duruyor ve aylar geçmesine rağmen bir türlü gözümün alışamadığı "Türk Telekom" yazısı bu sezon çıkan formalar içinde en çok kırmızı formaya yakışmış. Düz kırmızı formanın çıkacağını öğrendiğim ilk günden beri forma için biriktirdiğim bir miktar param vardı, aylarca o paraya dokunmamak için neler çektim bi ben bilirim! Nihayet artık o bekleyişin sonuna geldim, benim olacaksın kırmızı!

Başka İhtimal Var Mıydı?

2009-12-22T08:10:00.000+02:00

Yoktu tabi ki de,
Fifa Yılın Futbolcusu ödülü Messi'nin.

19

2009-12-22T01:15:00.001+02:00

Gençlerbirliği maçının tamamını izleyemedim, sonradan izlemiş olsam da uzun uzun yazı yazacak vakit bulamadım bir türlü. Ama Kewell'ın attığı ve -malesef- ofsayt olduğu için geçersiz sayılan gole değinmemek olmaz. Bu nasıl bir vuruştur, nasıl klas bir harekettir yahu. Eğer gol, "gol" olsaydı şüphesiz sezonun en iyi gollerinden biri olacaktı. Elano-Keita-Kewell ortak yapımı olan gol de harikaydı gerçi, Keita Kewell'a gol attırmaya yeminli çıkmıştı maça zaten, gol sonrasındaki sevinci de şahaneydi ayrıca.
Milan Baros'un talihsiz bir şekilde sakatlanmasından sonra ne olacak, ne yaparız derken ligin ilk yarısı bitti resmen. Bu süreçte tek farklı da olsa alınan galibiyetlerde, hatta beraberliklerde en Kewell'ın rolü oldukça fazlaydı , son dönemlerdeki performansı ve attığı goller de bunu gösteriyor zaten. Elano'nun yükselen form grafiği, Keita'nın zaten mükemmel oynaması, devre arasında takıma gelecek takviyeler, ve tabi Baros'un sahalara geri dönmesinden sonra sezon başındaki bol gollü maçlara geri dönüş yaparız diye düşünüyorum, umarım yanılmam.
2 gündür en çok konuşulan konulardan biri olan ve daha da konuşulacak gibi görünen Kewell'ın sayılmayan golü ve attığı golden sonra Elano'yla yaptıkları süper şirin danslarıyla da yazımı bitiriyorum.

Tekrar tekrar söylüyorum, sözleşme imzalanana kadar da söylemeye devam edeceğim;
Stay with us Kewell, lütfen yaa!!

6

2009-12-21T13:00:00.001+02:00

2009 yılı sonlanmak üzereyken yılın takımı kimdi sorusu sorulsa yüzde 99 Barcelona cevabı gelecektir kuşkusuz. Ben kazandıkları 5 kupayı bile arka arkaya ezbere sayamıyorken, Cumartesi günü Fifa Dünya Kulüpler Kupası'nda Estudiantes'i 2-1 yenerek 6.sını kazandı onlar. Kırılması çok zor bir rekor, tekrarlanırsa da yine Barcelona tarafından tekrarlanır heralde bir yılda bu kadar başarı.

Stay, stay with us!

2009-12-19T22:35:00.002+02:00

Harry, Harry Kewell!!

Galatasaray-Atletico Madrid

2009-12-18T17:15:00.001+02:00

Gelebilecek en zorlu rakiplerden biri geldi. Kazanması zor 2 maç var önümüzde. Evet zor, ama imkansız değil. İlk maçın Madrid'de olması da avantaj ayrıca. Üstelik böyle zorlu bir rakibi devirerek bir üst tura çıkmak -inşallah- daha güzel olacak. Devre arasında yapılacaklar, takıma gelecek takviyeler bir kez daha önem kazandı şimdi.

100th Episode

2009-12-17T19:52:00.002+02:00

11 Ocak 2010 günü How I Met Your Mother'ın 100. bölümü yayınlanacak. Benim şimdiye kadar en sevdiğim dizinin en sevdiğim karakteri olan The OC'nin Summer'ı ve aynı zamanda beğendiğim oyunculardan biri olan Rachel Bilson'ın 100. bölümde oynayacağı açıklanmıştı önceden. 100. bölümün Rachel Bilson dışındaki süprizleri de açıklandı geçtiğimiz günlerde. Emmy Ödül Töreni'nde söylediği şarkıyla gönlümüzde bir kez daha taht kurmuş olan Neil Patrick Harris, 100. bölümde de şarkı söyleyecekmiş, hatta promo fotoğraflarına bakılırsa daha çok müzikal havasında geçecek gibi görünüyor 100. bölüm.

Barney Stinson yorumuyla "Singin' in the Sun" oluyor bu da sanırım :)

Sturm Graz:1-Galatasaray:0

2009-12-17T02:39:00.001+02:00

Sturm'a giden 16 kişilik kadro açıklandığında belli olmuştu zaten Sturm Graz-Galatasaray maçının hazırlık maçı havasında geçeceği. Panatinakos maçıyla grupta liderliği garantileyen Galatasaray prestij maçına çıkıyorken, aynı zamanda ilk11de şans bulamayan oyuncular için de devre arası transfer dönemi öncesinde bir nevi sınav olacaktı bu maç. Maçtan sonra da görüldü ki bu sınavı hiçbiri veremedi. Bir yanım maçın beraberlik veya yenilgiyle sonuçlanacağını düşünürken, bir yanım da gençlerin ilk kez ilk11de oynuyor olmanın getirdiği hırsla maçı kazanacaklarını düşünüyordu, yanılmışım.

Sahanın en iyisi Keita'ydı, ama tek başına onun bu kadar iyi olması yetmedi ve onun hızına ayak uydurabilen kimse olmadığı için de maça skor olarak yansıyamadı bu performansı. Keita kadar iyi ve hırslı oynayan bir futbolcu daha olsaydı sonuç daha farklı olabilirdi belki. Linderoth uzuuun bir zamandan sonra ilk kez ilk11de sahaya çıktı. Çıktı çıkmasına ama oyundan alındığı süreye kadar yüzünü görmek bir yana, adını bile duymadım doğru düzgün.

Aydın, yıllardır hep aynı Aydın. Bu maçta da ona daha önce defalarca verilmiş olup kullanamadığı fırsatı yine kullanamadı ve sahanın en kötülerinden biri oldu o da. Muhtemelen Galatasaray'da ilk11de başladığı son maçıydı zaten.. Servet son zamanlardaki izlediğim en kötü performansıyla sahadaydı, yaptığı akılalmaz hatayla resmen golü Sturm Graz'a hediye etti. Servet'in hediye ettiği gol haricinde sahada 90 dakika boyunca kayda değer hiç birşey yoktu zaten. İki takım da sonuca razıydı.

Kalede Aykut yerine Ufuk'u görmek isterdim. Ufuk'un ilk11de başlayacağını düşünüyordum, Aykut'u görünce şaşırdım, artık Ufuk'a da şans verilmesi gerekiyor bence.

Sonuç olarak, hiç kimse -en azından ben- Galatasaray'ın dört dörtlük bir performansla oynayıp Strum'u farklı yeneceğini beklemiyordu zaten, ama gençler ve ilk 11de forma şansı bulamayan oyuncular açısından önemli bir fırsattı bu maç. Ama uzun zamandır oynamayıp bu maçta forma fırsatı bulan oyuncular arasında iyi performansıyla gözüme çarpan pek kimse de olmadı ve 90 dakika boyunca oldukça sıkıcı bir maç izlemiş olduk. Yedek kadronun bu kötü futbolu da devre arası transfer döneminde yönetim ve teknik ekibin vereceği kararlara ışık tutmuştur diye tahmin ediyorum.

Ezel

2009-12-15T09:45:00.001+02:00

Aslında geçen hafta yazacaktım Ezel'le ilgili, ama ödevlerin yoğunluğundan bir türlü vakit olmadı. Nasılsa bu hafta da en az 10. bölüm kadar şahane bir bölüm yaparlar diye bugüne bıraktım yazımı. Gerçi geçen haftaki 10. bölüm kadar efsane olmadı 11. bölüm, orası ayrı. Ama yine de "en sevdiğim Türk dizisi" olma ünvanını kimselere kaptırmış değil Ezel. En son hangi dizi için reklam aralarında bile ekran karşısında böylesi çakılı kaldığımı bile hatırlamıyorum, baya yıl oldu ama eminim. Ezel hakkında aylar önce yazdığım yazıda söylemiştim replikler harika diye, eksik söylemişim. Yalnızca replikler değil, çekim teknikleri, ters köşeler, flashbackler hepsi birbirinden mükemmel. Dizinin bilindik klişe dizilerden farklı bir konuya sahip olması da bu kadar izlenilir kılıyor zaten. Ve tabi ki de daha ilk 10 bölümde reytingleri silip süpürmesinde oyuncuların payı da oldukça büyük. Hele ki bir Tuncel Kurtiz var ki, hafta boyunca facebook newsfeedimde en çok karşıma çıkan X became a fan of Ramiz dayı yazılarının nedeni kendisi. Bütün bölüm şiir okusa dinlerim heralde, o kadar etkileyici bir ses tonu var. Bu hafta pek yoktu ortalarda gerçi, özledik dayıyı. Bölüm bitmeden son dakika golünü attı ama yetmez bu, daha çok Ramiz dayı sahnesi olsun yahu.

Geri Dönüş

2009-12-12T13:55:00.002+02:00

Son haftalardaki kötü gidişata bir dur demek gerekiyordu artık. O yüzden Antalyaspor deplasmanından 3 puanla dönmek büyük önem taşıyordu Galatasaray için. Kaç haftadır kaybedilen puanlardan, kaçan fırsatlardan sonra bu hafta Antalyaspor karşısında 2-0 geriye düştüğü maçı 3-2'ye getirerek kazandığı 3 puanla ve maç fazlasıyla hakettiği yer olan liderliğe yerleşti Galatasaray. Şimdi rakiplerin maç sonuçlarını beklemeye başladık. Umarım lider başladığımız haftayı lider kapatırız.

Maça gelirsem, ilk yarıya etkili başlayan taraf Antalyaspor'du. Kuşkusuz bunda buldukları ilk gol ve ardından gelen ikinci golün de etkisi büyük. Galatasaray'ın 13 dakika arayla yediği iki gol de birbirinin neredeyse aynısıydı. Ofsayt mı değil mi tartışmaları bir yana , Galatasaray'ın bu kadar basit goller yemesinde en büyük hata defansın uyumsuzluğundaydı. Bunun en büyük sebebiyse Mustafa Sarp'ın yokluğu, Gökhan Zan'ın sakatlığı ve Galatasaray'ın bu sakatlıklar ve cezalar nedeniyle rotasyona giderek bambaşka bir defans kurgusuyla sahaya çıkmasıydı. Bu uyumsuzluk da 2 tane birbirinden basit gol yenilmesine yol açtı.

Gol yemek demişken Leo Franco'ya değinmemek olmaz. Leo Franco beni her maçta fazlasıyla korkutuyor, özellikle son dakikalarına geldiğinde tek farklı galibiyetle önde olduğumuz anlarda. Defansın da çok parlak olduğu söylenemez, ama bazı durumlarda da defansın yaptığı hataları kalecinin telafi etmesi lazım yaptığı kritik kurtarışlarıyla. Bu maçtaysa Leo'dan çok direkler kurtarıcılık yaptı denilebilir. Direkler de olmasa sonuç ne olurdu tahmin etmek istemiyorum, zira Antalyaspor'un neredeyse yüzde100lük gol pozisyonları oldukça fazlaydı. Maç 2-1'ken sanıyorum Necati'nin direkte patlayan bir gol pozisyonu vardı, o pozisyonun golle sonuçlanmaması ve hemen ardından Galatasaray'ın beraberlik golünün gelmesi maçın kaderini değiştirdi.

İlk yarıyı 2-1 geride tamamlayan Galatasaray, ikinci yarıda oldukça istekli ve baskılı bir futbol oynamaya başladı. Bu futbolun sonucu olarak da önce Elano'nun beraberlik golü ve ardınan Kewell'ın galibiyet golü geldi. Son dakikalarda tıpkı İBB maçındaki gibi Kewell'ın korner olması gereken pozisyonu ve hakemin korner vermeyişi hadisesi tekrar yaşanınca acaba maçın sonu da geçen haftaya mı benzeyecek diye korkmadım değil, ama neyse ki korktuğum gibi olmadı.

Başlığa geri dönüş dedim, ama aslında tek bir geri dönüş olmadı dün akşam. 2-0'dan 2-3'e geri dönüş olmasının yanısıra, Elano ve Keita'nın da geri dönüş maçı oldu Antalyaspor maçı. Elano takıma uyum sorununu atlatmış durumda. Sezon başından beri görmeyi beklediğimiz Elano performansını son bir kaç maçta görmeye başlamıştık, artan formunun bu maçta golle sonuçlanması da oldukça sevindirici oldu. Keita'nınsa ne zamandır ilk11de başlamıyor oluşunun Galatasaray'ın kaybettiği ve berabere kaldığı maçlara nasıl etki ettiğini birkez daha görmüş olduk, özlemişiz Keita'yı. Maç boyunca muhteşem oynaması ve bununla beraber attığı gol bir yana, Kewell'ın golünde yaptığı asist tek kelimeyle harikaydı. Galatasaray'ın 2 farklı mağlubiyetten galibiyete gidişinde Keita'nın payı oldukça büyüktü.

Geçen hafta İBB maçında Ali Sami Yen'de 1-0 öndeyken dahi son 15 dakikaya gelindiğinde topa sahip olma yüzdesi yüzde 20lerde olan ve bunun sonucunda beraberlik golünü yiyen Galatasaray'ın bu sefer deplasmanda, yine tek farklı galibiyetle öndeyken geçen haftaki panik durumundan oldukça uzakta oluşu ve etkili bir futbol oynaması da oldukça sevindiriciydi. Bu kadar sakin ve kendinden emin oynaması da 3 puanı kazandırdı zaten.
Umarım haftaya Gençlerbirliğini de yener ve ilk yarıyı galibiyetle kapatırız.

Oley!

2009-12-11T23:35:00.001+02:00

Ben burada çok mutluyum dedi, yönetim de isterse kalırım dedi, hatta tam olarak "It's such a privileage for me to play for this club" dedi. 2-0'dan 2-3'ye çevrilerek alınmış galibiyetten sonra ekstra bir sevinç daha yarattı herkeslerde.
Daddy Daddy Cool!

*Maç yazısı da gelecek, pek yakında.

Fantastic

2009-12-08T14:19:00.000+02:00

Fotoğraf Harry'nin modellik yaptığı Politix firmasının 2009 Summer koleksiyonundan. İstanbul'da gerçekleşen çekimlerin videosu var bir de, burada. Futbolu Galatasaray'da bıraktıktan sonra -inşallah- da Florya'da kalması en büyük dileğim, ama ek iş olarak modellik de yapabilir tabi!

*Başlıktaki "Fantastic" de onun röportajlarında Aussie aksanıyla söylediğinden.

Yine Olmadı..

2009-12-07T13:30:00.001+02:00

Yazamıyorum. Resmen cümle kuramıyorum, dün akşamdan beri birşeyler yazmaya çalışıyorum ama olmuyor. Madde madde yazacağım bu sefer. Belki daha rahat dökebilirim içimdekileri.

Alınan mağlubiyetin/beraberliğin bütün suçunu hakeme yıkmam genelde, yıkmayı da sevmem. Konuşulacak şey hakem olmamalıdır, ama bunu rahatca söyleyebilirim ki, 'Hakem' Hüseyin Göçek Galatasaray-İBB maçını bariz bir şekilde katletmiştir. Daha da birşey demiyorum. Aslında dedim maç sırasında ve maçtan hemen sonra, ama buraya yazamam.
Milan Baros'u çok özledim. Her geçen maçta katlanarak artıyor özlemim. Birkez daha gördük ki bu iş Nonda'yla olmuyor, olamıyor. Baros lazım bize. Kewell da olmasa ne yapardık biz, düşünmek dahi istemiyorum. Takımın tek gol umudu Kewell şu anda, ve son maçlarda gördük ki 1-0 yetmiyor, "forvet" Nonda saç-baş yolduran goller kaçırıyorken de tek golden fazlası olmuyor.
Elano son zamanlardaki en iyi performanslarından birini sergiledi. O çıktıktan sonra da Galatasaray tamamen dağıldı zaten. Değil gol pozisyonu, kendi yarı sahasından bile çıkamadı son 15 dakikada. İBB hakemin de katkılarıyla akın akın Galatasaray kalesine geldikçe ne zaman gol yeriz acaba diye tetikte bekliyordum, dakika 93 küsürü gösterdiğinde "bitti bu maç, daha gol olmaz heralde" diyordum ki, golü yedik.
Maçın 90+ dakikalarıydı sanırım, ekranda topla oynama oranları vardı. Tam olarak hatırlamıyorum ama Galatasaray'ın oranı yüzde 20lerde, İBB'nin oranıysa yüzde 80lerdeydi. Sanki son 15 dakikaya kadar sahada bambaşka 22 kişi oynamış gibi. Şimdiye kadarki en iyi futbolu değildi belki, ama maçın büyük bölümünde baskılı oynayan taraf Galatasaray'ken nasıl birden tepetaklak oluyor herşey, anlayamıyorum ben.
Keita neden ilk11 de başlamıyor, onu da anlayamıyorum mesela.
Ufuk Ceylan'ı da artık sahalarda görsek. Geleli kaç ay oldu.
Mustafa Sarp, bu sezon Galatasaray'ın başına gelmiş en güzel şey. Sezon başından beri oynadığı maçlarda başarılı istikrarını sürdürmeye devam etmesi bir yana, hırs var bu adamda. Bütün futbolcularda olmasını beklediğimiz hırs. Hasan Şaş'ın gözümde bu kadar efsane bir oyuncu yapan en önemli özelliği olan hırstan var onda. Hepimiz o an sinirden ağlarken, birşeyleri yumruklarken o da hakeme patlamamak için en yakınındaki formadan çıkardı hırsını, helal olsun. Gerçek bir aslan o.
Lider olabilirdik ya şu anda, o kadar yaklaşmıştık ki. Liderlik için eline geçen yüzbilmemkaçıncı fırsatı tepmeyecekti bu sefer Galatasaray, tepmemesi gerekiyordu. Son dakika golü yemek her zaman için çok trajik bir durum. Hele ki böylesine kritik bir maçta. Ama Galatasaray'ın dakika 90+3ü gösterdiğinde galibiyeti çoktan garantilemiş olması gerekiyordu. Son 15 dakikaya kadarki futbolun sonucunun tek gol olmaması gerekirdi.
16 Mayıs 2010, sezonun son maçı. Gençlerbirliği-Galatasaray oynayacak, hem de Ankara'da. Bana hayatımda ilk kez şampiyonluğu canlı canlı yaşatma ihtimali olan maç. O maça şampiyon olarak çıksın Galatasaray istiyorum, maç sonunda sesim kısılana kadar "Şampiyonuz olm!" diye bağırmak istiyorum, çok şey mi istiyorum? Şu anda görünen o ki, evet. Bu hakemlerle zaten mümkün değil onu çok iyi gördük de, yok bende eskisi gibi maç 1-0 iken bu maç farka gider hissi artık. O hissi geri istiyorum.

Güldürürken "Hüzündüren" Film

2009-12-05T20:30:00.001+02:00

Naif ve sade bir film olmuş.. Ne bir heyecan var, ne de aksiyon. Nasıl başladıysa öyle bitiyor, hiç abartı yok, fazlasıyla doğal hatta. Filmden çıktıktan sonra garip bir hüzün kaplıyor insanın içini. Bu kadar sade bir filmi güzel yapan da özellikle Yılmaz Erdoğan'ın oynadığı Rıza karakterinin doğallığı. Kuşkusuz filmin en başarılı oyuncusu oydu, karısını oynayan Büşra Pekin de oldukça iyiydi.
Evet, öyle dakikalarca güldüren Yılmaz Erdoğan filmlerinden değil Neşeli Hayat. Güldüğüm sahneler bir elin parmağını geçmez, hatta şu anda hatırlamıyorum bile hangi sahnelerde güldüğümü. Aklımda daha çok filmin hüzündüren sahneleri var. "Şiddetle tavsiye ederim gidin mutlaka izleyin" de diyemem ama izlerseniz pişman olmazsınız diyebilirim.

Son olarak,

-dikkat spoiler içerir burası-

-İçince herşey halloluyor mu?
-Hiçbir şey hallolmayınca içiliyor..

-spoiler bitti, yazı da bitti-

**Başlık Ntv'nin dün gece film için yaptığı programdan alıntıdır.

Lider!

2009-12-04T11:22:00.001+02:00

Bu sezon oynanan UEFA Avrupa Liginde,son zamanlardaki en iyi Avrupa karnesini çıkartmış olan Galatasaray, Panathinaikos'u eli boş göndererek liderliğini kesinleştirdi. Ligdeki kötü gidişatı da olumlu yönde etkileyebilecek bir maç çıkardı. Kötüden kastım,kaybedilen puanlar değil. Oynaması gerektiği gibi oynayamayan bir Galatasaray'ın sahada olmasıydı. Gerçi dün geceki oyunun da beni çok tatmin ettiğini söyleyemem. Keitanın olmayışı,Milan'ın sakatlığı ve Nondanın yetersizliği hücum gücünü düşürünce daha fazlası beklenemezdi zaten.
Maçın ilk yarısın da Arda'nın oyunu hareketlendirmesi sonucu,ofsayt gerekçesiyle iptal edilen bir vuruşu oldu Mustafa Sarp'ın. Ona gol pasını atan Elano,Galatasaray'a geldiği günden beri en istekli oyununu oynadı. Buna rağmen istenilen düzeyde olmadığını düşünenler var. Bu adam Galatasaray'a geldiği zaman ortak bir görüş vardı.Eleno maç çevirebilecek bir adam değil,mücadeleci bir adam hiç değil. Eğer oturmuş bir sistemin varsa bitirici güç olarak çok rahat verim alırsın.Fakat otur(a)mamış bir sistemde Elano'dan istenilen nedir,bu tartışılır.
Benim asıl yetersiz performans gösterdiğini düşündüğüm isim Arda. Bu adam oyuna biraz etki yaptığında neler gerçekleştirdiğini gördük. Fakat son zamanlarda ciddi bir form düşüklüğü var Arda'nın. Dün akşam son zamanlarda ki en iyi oyununu oynamış olsada,biz gerçek Ardayı görmek istiyoruz. İlk yarı çok iyi şeyler yaptı,fakat 60.dakikadan sonra neredeyse sahada yoktu.

İkinci yarıya golle başladı Galatasaray, bu gol Mustafa Sarp'ın saha içinde yaptığı güzel işlerden sadece biriydi. Onun transferine çok sıcak bakmamıştım açıkçası, dolayısıyla bu kadar iyi performans gösterebileceğine de inanmıyordum. Bu güzel oyununa birde hırs eklenince ben kendi adıma zevk alıyorum onu izlemekten. Golden sonra Pana'nın cılız atakları, Kewell-Keita değişikliğiyle bir süre sona erdi. Keita'nın çok net bir şutu vardı aklımda kalan,gol olsaydı gerçekten güzel olurdu. Bizim ikinci golü bulamayışımız onların ataklarının tekrar başlamasına neden oldu. Son dakikalarda kullandıkları serbest vuruşu iyi değerlendirememeleri bizim için şanstı.
Genel olarak bakıldığında temposuz bir maçtı. Gruptan çıkmayı garantilemiş, liderlik için oynayan bir takımdan da fazlası beklenmezdi. Umarım bahsettiğim -herkesin üzerinde konuştuğu- eksiklikler giderilir ve izlemeye doyamadığımız bir Galatasaray olur sahada.

-

Oynanılan futbolun dışında söylemek istediğim bir şeyler daha var. Bu blog işine girdiğimizde, kendi kendime söz vermiştim ultrAslan aleyhine bir şeyler yazmayacağıma dair. Üye olduğum çeşitli forum sitelerinde ne zaman ultrAslan'ı eleştirmeye kalksam oldukça komik tepkiler aldım. Bizim çektiğimiz cefanın yarısını çekmeden nasıl bizi eleştirirsin diyen insanlar bile oldu, ki bu insanlar benim yıllardır arkadaş bildiklerimdi.
Fakat dün geceden sonra dayanamadım, Galatasaray için avrupa maçları önemlidir. Bu ülkedeki her takım için önemlidir ama Galatasaraylılar için bir başkadır. Biz Avrupa maçları sonrası dünya çapındaki yıldızlardan taraftarlara yapılan övgülerle büyüdük. Şahsen ben Avrupa maçlarında tribünleri daha çok merak ederdim. Nasıl bir şov hazırlandı,hangi besteler söylenecek diye düşünürdüm.
Dün gece tribünlerin sesini duymak istemedim. Birileri Ali Sami Yen'i meyhane sanmakta, o kadar anlamsız ve saçma tezahürat duydum ki inanamadım. Kimse farkına varmıyor mu bu tribünlerin halini, kapalı ve açık birbiriyle uyumsuz. 'Anlamazdın' melodisinde besteler falan yapılıyor. Üzülüyorum gerçekten,bu takım bu taraftarı hak etmek için ne yaptı?

Daddy Baros

2009-11-30T23:42:00.002+02:00

open your heart, i'm coming home.

2009-11-28T23:04:00.005+02:00

Rijkaard'ın baba olduğunu şu an itibariyle öğrenmiş bulunmaktayım.Kendisini tebrik ediyorum buradan.Birde,eşinin yanına gitti diye Galatasaray'ı bıraktığını düşünebilen Türk medyasının hayal gücünü.
Ama benim asıl kızdığım bazı taraftarların tutumu.Rijkaard geldiği zaman söylenenler dün gibi aklımda.Herkes total futbol uzmanı olmuş,çok gol atıp çok gol yiyebileceğimizi,sabırlı olmamız gerektiğini söylüyordu.Şimdi ne oldu.İçinize hıncal mı kaçtı.
27 ocakta Galatasaray'ın ankarada olacağı haberini almamla beraber sevinememem.O havada maça yollanmayacağımı bilmem.Ankaragücü maçlarının bana ebediyen yasaklanması.Seni sevmem için tek bir neden yok ankara.
Takımı yenilince üzülen,ama ona daha çok bağlanan insanları çok ayrı seviyorum.
Dünyada iki profesör vardır,biri Tobin Bell diğeri Hagi diyebilen arkadaşlara sahibim.
Hagi demişken,ankaragücü söylentilerini duyunca Gözdeyle çok mutlu olmuştuk.Gerçekleşmediği için üzülmedim ama.Belki bir gün,bi yerde,bi şekilde..
Hasan Şaş'ın yokluğunu çok hissediyorum.Ama benim gibi düşünenlerin sayısı çok azmış gibi geliyor.
Bence kişinin büyüdüğünü en net anladığı an,çocukluğunda kahraman ilan ettiği herkesin çok uzaklarda olduğu gerçeğidir.

-başlık,çok sevdiğim bir şarkıdan alıntıdır.tamamen alakasızdır..başlık bulmak,resim bulmak,konu bulmak derken bu blog işi ciddi zormuş,arada bir uğrasam da fark ettim bunu.Gözde,ben döndüm.Yokluğumu aratmamışsın,öperim seni buradan.

Adım Adım Dibe Doğru..

2009-11-28T02:10:00.004+02:00

Yazıya başlamadan önce alttaki yazıma baktım da şöyle bir.. İyi bayramlar yazmışım, altına da birsürü dilek.. Şimdi düşünüyorum da, bayram mı? Bayram mı kaldı Bursaspor maçından sonra.. Ankara'da geçirmiyorum ben bu bayramı, memleketim Mersin'deyim, dolayısıyla maçı seyredip seyretmeyeceğim bile son dakikaya kadar belli değildi. Kuzenimle son anda çıkıp izlemeye karar verdik maçı. Seyrettiğim yer de fondan spiker sesleri yerine canlı müzik sesleri gelen, sadece sesi kapalı maç görüntülerini izleyebildiğim inanılmaz gürültülü bir cafeydi. Dolayısıyla bir kere baştan konsantre olamayarak izlemeye başladım ben bu maçı. Ne doğru düzgün bir pozisyon görebildim, ne başka birşey.. Maçın bu kadar kötü geçmesindeki, hatta en baştan kötü başlamasındaki sorun benim maça bir türlü konsantre olamayışımda sanıyordum, ama sahada oynayan Galatasaray'dı maça konsantre olamayan.. Keita-Nonda ikilisinden en azından beraberlik golünü beklerken, Keita-Nonda değişikliğini görünce de maçın Bursaspor üstünlüğüyle biteceğinden neredeyse emin oldum zaten. Sahi pozisyon dedim de demin, Galatasaray adına izlenecek pozisyon mu vardı ki? Sahada izlediğim takım; takımım, gerçek Galatasaray mıydı, 11 futbolcunun 11i birden nasıl bu kadar kötü oynamayı başardı ki 90 dakika boyunca..
Uzun uzun yazacak ne zamanım var, ne de yazma isteğim. Fotoğraf arayacak halim bile yok, hatta başlık bulasım da yok, böyle de üşengecim işte. İleride, mesela sezon sonunda, "böyle kötü maçlar geçirmiştik üstüste, bildiğin dibe vurmuştuk, ama toparlanıp iyi oynamaya, galibiyetler almaya başladık ve şampiyonluğu kazandık." diyebilmek için karalıyorum bu satırları. Yoksa fazla mı iyimser oldu ne bu son cümle? Neyse, dönünce daha ayrıntılı bir yazı daha yazarım elbet.

Ha bi de, Milan Baros'u çok özledim ben..

İyi Bayramlar

2009-11-27T11:05:00.008+02:00

Sarının ateşi, kırmızının cesareti, morun asaleti içinize dolsun. Bu bayram dua edin Elano vursun, Arda vursun, Kewell vursun gol olsun, Cimbom kupaya doysun, Aslantepemiz bir an önce son bulsun,Kurban bayramınız da kutlu olsun!

Foto buradan.
Yazıyı da ben yazmadım, facebook'tan (ç)aldım.

Ceyda'ya özel dipnot: Neredesin sen yaa? "Yarın görüşelim" diye çevrimdışı ileti atmanın üstünden 5 gün geçti, korkuyorum ama artık Ceydaa! Bu yazıyı görür görmez ara, mesaj at, yorum yaz, bişi yap ve gel, ardından da hiç gitme kızım. Özledim ben seni!

Manchester United'ın Kaderi

2009-11-26T01:30:00.002+02:00

Daha önce de yazmıştım buraya, babam Beşiktaşlıdır diye. Bu gece onun gecesi, ondan mutlusu yok şu anda bizim evde. Uzun zamandır bir maç sonrasına onu bu kadar mutlu görmemiştim, hatta maç bitince zıplarken koluyla avizeyi kırıyordu neredeyse, ucuz atlattık!
ManU'nun da Türk takımlarına karşı oynarken kaderi bu heralde, buna karar verdim ben maçtan sonra. Güzel maçtı gerçekten, gol de çok güzeldi, taraftarsa mükemmeldi. Beşiktaşlı futbolculara helal olsun, Beşiktaş taraftarını da tebrik ederim.

Ayrıca Ertem Şener, bi daha maç anlatma ya. N'olur!

Avrupa Fatihi

2009-11-25T18:04:00.003+02:00

Geleceği görmek böyle bi' şey olsa gerek...

İyileşmiş İşte

2009-11-23T18:30:00.000+02:00

Aslan gibi maşallah!
Öksürüp, ardından giydiği kazakla yüzünü kapatarak
griple dalgasını bile geçiyor :)

Yalnız, aman diyim Arda sıkı giyin

Aslansın sen,
beklenenden de çabuk iyileştin tamam,
ama bu virüs şakaya gelmez!

:)

Olmaması Gereken..

2009-11-23T02:30:00.003+02:00

Perşembe'nin gelişi Çarşamba'dan bellidir derler ya hani, bu maçı tek bir cümleyle anlatmam gerekirse aynen bu söz öbeğini kullanırım sanıyorum ki.

İlk yarıya baskılı başlayan taraf Manisaspor'du. İlk 15 dakikadan sonra oyunun kontrolünü eline alan Galatasaray Daddy Cool'un klas golüyle 1-0 öne geçti. O'nun gol attığı maçlar ayrı bir güzel, ayrı bir anlam kazanıyor. Keşke 3 puanı alsaydık da şimdi hem Kewell'ın gol attığı bir maçta galibiyet kazanmayı hem de liderliği hem kutluyor olsaydık ya, neyse.. Maça dönersem, ikinci yarıdaki adeta uyutan futbol, kaçan gol pozisyonlarıyla bir türlü golün gelmemesi, 1-0 önde olmasına rağmen oyunun Galatasaray tarafında değil de ortada olmasının ardından beklenen son gerçekleşti ve Manisaspor Simpson'ın golüyle beraberliği yakaladı. Fenerbahçenin puan kaybettiği bir haftada puan kazanmamız da mucize olurdu zaten! Yapılan hatalar, başta Ayhan,Topal ve Hakan Balta olmak üzere takımın büyük bir çoğunluğunun maç boyunca vasatı geçemeyen bir performans sergilemesi ve Leo'nun yenilen goldeki hatası da Manisa'ya 1 puanı kazandırdı .

Attığımız 1 golle bile lider olabilecekken, puan kaybedince liderlik de sonraki haftalara kalmış oldu. Evet, daha 13. hafta, henüz hiç birşey belli değil, ama Bursaspor ve Beşiktaş'la olan puan farkı da gitgide azalıyor. Rijkaard'a güvenimin sonsuz olduğunu kaç kere yazdım burada hatırlamıyorum, ama yine yeniden yazıyorum. O Galatasaray'ımın başına geldiğinden beri eskisi kadar panik durumda değilim alınan beraberliklerde, hatta mağlubiyetlerde bile. Haftaya da Bursa'yı yeneriz diye umuyorum. Yenmemiz de lazım zaten, başka seçenek yok.

Arda'yı yeniden sağlıklı bir şekilde görmek güzeldi, haftaiçi gelen H1N1 haberiyle oldukça korkutmuş da olsa çabuk toparlandı Kaptan. Haftaya Bursaspor deplasmanında 10'a ihtiyacımız olacak. Elano, Arda'nın ve Keita'nın yedekte başladığı maçta yine beklenen "patlama"yı yapamadı ve oyunda kaldığı süre zarfında, özellikle yaptığı pas hatalarıyla o da vasatı aşamadı. Takımla sezon başı kampını yapmamış olduğu için kolay adapte olamama durumlarını aşması gerekiyor artık sanırım. Umarım haftaya sezon başından beri görmek istediğimiz Elano'yu görürüz. Maçın en iyi isimleriyse Kewell ve Sabri'ydi. Sabri artık yükselen formunu istikrara dönüştürmüş durumda. İkinci yarıda Kewell'ın yüzde 99 gol olabilecek pozisyonu veya Linderoth'un pozisyonu golle sonuçlansaydı şu anda buraya çok daha iyimser bir yazı yazmış olabilirdim. Umarım Frank Rijkaard ve ekibi kaybedilen 2 puandan gereken dersleri çıkarıp Bursaspor maçına ona göre hazırlanır diyerek de noktayı koyayım.

Think, aim, then shoot

2009-11-21T19:17:00.007+02:00

Harry Kewell'ın reklamlarında oynadığı Aussie bir içecek firmasının web sitesindeki oyunun linkini keşfettim kısa bir süre önce burada; içecek kutusuyla çöp bidonunun içine gol atmaya çalışmaca. (çok düşük bi' cümle oldu , ama oyunun ana fikri bu)
Aslında o kadar ahım şahım bir oyun değil, ama oyundan daha güzel olan, hatta bu kadar oynanılır kılan en önemli faktör, oynarken ekranın sağ alt köşesinden çıkan, attığınız ya da atamadığınız gollere yorum yapan Kewell. Bayıldığım, bittiğim, hayran olduğum Aussie aksanıyla sürekli birşeyler söylüyor, hatta yazının başlığı da onun söylediklerinden biri :) Sırf sanki karşınızda Kewell varmış da bizzat sizinle konuşuyormuş gibi hissetmek için bile oynamaya değer.
Oyunu oynamak, Kewell'ın muhteşem Aussie aksanıyla söylediklerini izlemek/dinlemek için, tık

Yuh..

2009-11-18T23:03:00.004+02:00

Ne uğursuz bi' gün bu böyle. Arda'nın hastalığı, Işıl'ın sakatlığı derken Galatasaray kelimesiyle aynı cümlede bile anılmaması gereken bir rezalet çıktı ortaya.. Söylenecek pek birşey yok aslında, yapılmış olan kural ihlali ve bunun nasıl bir rezalete yol açtığı ortada. Kulüp gereken şekilde cezasını verecektir diye düşünürken görevinden alınacak ilk isimlerden biri olması gereken Ahmet Dedehayır kovulmuyor ve istifa etmek bir yana, konu ile ilgili açıklama yapan Mehmet Helvacı'nın yanında durmuş sırıtıyor bir de. Şaka gibi! En kısa zamanda onun da istifa ettiği veya görevinden alındığı haberi gelir umarım, gelmelidir. Cemal Nalga'ya da ceza verilmedi kulüp tarafından yanılmıyorsam ama onun cezası belli zaten; ömür boyu men. Takıma verilecek ihraç cezası da ağır falan değil, zira bu yapılan sahtekarlığın cezası düpedüz ligden düşürülmedir. Bize; Galatasaray'a, bu utanç dolu günü yaşatanlara, böyle bir skandalın yaşanmasına göz yumanlaraysa ne desem az gelir, yazık.

Geçmiş Olsun Kaptan

2009-11-18T17:50:00.009+02:00

Bir-iki gün önce idman raporunda grip olduğunu ilk okuduğumda aklımdan geçmişti domuz gribi olabileceği ihtimali, her ne kadar etrafımızdaki griplerin hepsi domuz gribi, normal grip daha çok öldürüyor da kimse bilmiyor dense de, insan çok sevdiğine konduramaz ya böyle bir şeyi, ben konduramamıştım bir türlü Kaptan'a. Az önce GSTV karşısında uyuklarken duyduğum haberle başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Önce inanamadım ama resmi site de doğrulamış haberi ne yazık ki, Arda'da Domuz gribi virüsü saptanmış. Çok geçmiş olsun, en kısa zamanda şu lanet virüsü altedip sahalara geri dön Kaptan.

"Sanmasın virüsler seni yalnız,biz buralardayız"

GS Bonus

2009-11-18T12:58:00.006+02:00

Karttan daha çok reklamları merak ediyordum, hatta dün sırf lansmanı canlı canlı izleyebileyim, reklamları bir an evvel görebileyim diye dersim 14:30'da başlıyor olmasına rağmen sabahın 10:00'da uyanıp televizyon karşısına geçtim. Uzun zamandır izlediğim en eğlenceli, 3 tane birbirinden güzel reklam filmi çekilmiş GS Bonus için. Servet'in Gökhan Zan'a " buyur canım" demesi, "aldım zateen" derkenki yüz ifadesi, Leo Franco'nun "ssttt enre" si, Nonda ve Keita'nın replikleri.. hepsi birbirinden harika olmuş. Ve, tabii ki sondaki danslar! Fon müziğiyle inanılmaz güzel uyum sağlamış futbolcuların dansları. Dünden beridir izleyip izleyip gülüyorum. Şimdiye kadar çekilmiş Bonus Card reklamlarının genelini çok severdim zaten, bu sefer işin içinde sarı-kırmızı da olunca ayrı bir güzellik katmış reklama.
Kart tasarımlarından da siyah olanı çok beğendim. Çok asil görünüyor, cüzdanımdaki yerini almasını sabırsızlıkla bekliyorum. Öğrenci halimle nasıl kredi kartı alacağım onu da bilmiyorum, ama ek kart olarak çıkarılabiliniyordur herhalde. Gerçi Beşiktaşlı babama "bana Gsbonus kartı al" da diyemem ama annem bana bi' güzellik yapar diye umuyorum.

3 reklamın birleştirilmiş halinin videosunu buldum. İşte o da burada;

Potada Derbi

2009-11-15T23:57:00.013+02:00

Sahaya inen taraftarları asla haklı bulmam, bulmuyorum da. Evet, sakin olmaları gerekiyordu, yaptıkları büyük yanlıştı. Ama içinde binlerce Galatasaray'lı olan tribüne, Fenerbahçeli bir bayan tarafından, yapılmaması gereken terbiyesizce bir hareket yapılıyorsa, o taraftarın içinde olay çıkınca sahaya insek de basketbolculara saldırsak mantığı taşıyanların olabileceği ihtimalinin de göz önünde bulundurulması gerekiyor. Maalesef en az bir 3-4 maç ceza gelir heralde bunca olan bitenden sonra.
Yiğit Şardan'ın da, Fenerbahçe basketbol sorumlusunun da yaptığı açıklamalar yanlıştı bana göre. Ne olayların efes maçının yanında bir hiç olduğunu söylemek, ne de bu tür olayların zaten hiç yaşanmamış oluşunu, hayatlarında ilk kez gördüklerini (?!) iddia etmek anlamsız.
Bazıları da hayvan sürüsü falan yazmış malum sitelerinde,tribüne hareket çekenler de insan oluyor sanırım,biraz özeleşti.. ya ben lan neyse bişey demiyorum.
Neyse,
Sonuç olarak yine olayların maçın önüne geçtiği bir derbi oldu. Basketbolu çok severim ama tekniğinden taktiğinden uzun uzun yazacak kadar anlamadığımı düşünüyorum, dolayısıyla maç öncesinde de eğer yenersek "oley yendik" yenilirsek de " tüh, olmadı " konulu birkaç cümle yazmayı planlıyordum, yukarıdaki yazdıklarım biraz ekstradan çıktı.
Son zamanlarda izlediğim en heyecanlı maçlardan biriydi, tribünde olan onca olaya, maçın defalarca uzamasına rağmen soğukkanlılığını koruyan, konsantrasyonlarından hiçbir şey kaybetmeyerek, son saniyeye kadar mücadele eden ve bize bu galibiyeti armağan eden basketbolcularımıza binlerce kez teşekkürler.

alakasız not: ayrı yazı yazamayacak kadar yorgunum ve çok uykum var, o yüzden buraya yazıyorum, Nefes mükemmel bir film, gidin görün izleyin izletin.

2009-11-15T22:58:00.002+02:00

Bayanların gözünden futbol,
bayanların bakış açısı ile Galatasaray..
Yakında FCN BLOG'ta.

Biz de kendi bakış açımızdan Galatasaray'ı, futbolu anlatmak için orada olacağız,
çok yakında!

Bizden Biri

2009-11-14T19:05:00.003+02:00

Kıvırcık saçlarınaaa,
ak düşmüş uçlarınaaa.. :))

Coming Soon

2009-11-13T15:28:00.004+02:00

Çekimler ha başladı ha başlayacak, bitti mi hadi fragmanı bekleyelim, fragman çıktı ama daha Kasım'a çok var.. derken resmen haftaya bugün vizyonda Yeni Ay, yani New Moon.
Hatta son anda bir terslik çıkmazsa haftaya bugün bu saatlerde New Moon'u izlemiş biri olacağım, oley!
Twilight gibi olağanüstü bir kitabın, hatta hayatımda şimdiye kadar okuduğum en güzel ikinci serinin kitabının,(birincisi mi; tabii ki de Harry Potter) büyük umutlarla beklenen filminin Edward Cullen faktörü haricinde büyük ölçüde fos çıkması bir hayli hayal kırıklığına uğratmıştı beni ve hatta önce kitabı okuyup, sonrasında filmi izleyen neredeyse herkesi. Bu sefer aynı hayal kırıklığına uğramayacağımı düşünüyorum. Fragmanlar da bu düşüncemi kuvvetlendiriyor, zira ilk fragmanı gördüğüm günden beri geri sayımdayım. Hatta bugün hayatımda ilk defa bir film için bir hafta öncesinden bilet alacağım, şimdiden 20 Kasım günü 11:00 seansı için yerimi garantiye alayım.

Bu sefer baya hüzünlü bir film olacak, hatta bol bol ağlatacak diyorlar. Ben sulugözüm zaten kesin ağlarım da, şimdiye kadar çıkan fragmanlarından da filmin ağlatma ihtimalinin oldukça fazla olduğu belli oluyor..Kitaptaki kadar hüzünlü olacak sanırım ayrılık sahneleri, Bella'nın Edward ardından çöküşü.. Kitabı okurken de Bella ve Edward ayrıldıktan sonra Bella'nın boş sayfalarında baya bir ağlamıştım hatta. Volturilerin sahnelerini de oldukça merak ediyorum. Umarım efektler bu sefer başarılıdır da kitabı okurken gözümde canlandırdığım kadar mükemmel olur sahneler.
Filmin yaklaşmasıyla beraber soundtrack albümüyle, geçen sene Twilight için de yapılmış olan official illustrated movie companionun New Moon versiyonu da raflardaki yerini aldı. Soundtracki Twilight'ınkine oranla daha çok sevdim ben ama şarkıları sahnelerin içinde de görmek lazım tabi. İllustrated booku D&R'larda görüyorum sürekli, almaya niyetliydim baya ama filmden önce alıp ayrıntılı incelemek istemediğim için şöyle bir göz gezdirdim sadece , filmden sonra kitabı da alıp teker teker her sayfasını ezberlerim artık.

Bu arada, kılım ben bu afişe. afişe değil Jacob'a kılım aslında! Bella niye sarılıyor yahu ona, mis gibi Edward varken? Bu afiş ilk çıktığında filmin Jacob yoğunluklu olma ihtimalini düşünerek filme gitmeme kararı bile almıştık aslında ben ve 2 arkadaşım, ama fragmanlar çıkmaya başladıktan sonra dayanamadık, fikrimiz tamamiyle değişti. Şimdi 20 Kasım'daki ilk seansı beklemek bile zor geliyor. Edward'la Bella'nın olduğu afişler de vardı sanırım ama üşendim aramaya şimdi.

ps: Ceydaaa, bitsin sınavların yaptır internetini gel artık lan olm!çoook özledim ben seni.

10.11.2009

2009-11-10T12:36:00.006+02:00

*bugün çektim,Anıtkabir'de..

1881-193∞

Ders arası

2009-11-09T13:59:00.009+02:00

Perşembe günü Humanities, Cuma günü Communication Studies sınavlarım var. İkisi de birbirinden zor, okumam gereken yüzlerce sayfa, özet çıkarmam gereken 3 tane birbirinden sıkıcı kitap, flash mx'de hazırlamam gereken onlarca animasyon var. 12:30dan 15:30'a kadarki boşluğum da ders çalışmak için birebirken ben ne mi yapıyorum?

Youtube'da Galatasaray videoları izliyorum.

Akşam çalışacağım ama, valla bak. Tabi Ezel'den sonra. Fragmanı bile çok güzel ama ya, kaçıramam bu bölümü, yarınki ders de iptal hem sabaha kadar bile çalışabilirim. (bkz: blogda vicdanıyla hesaplaşmak)
Neyse dağılmasın konu, az önce de bunu buldum. Maçı izlerken farkedememiştim, kim yakaladıysa helal olsun, sağolsun.

13-14.saniyelere dikkat!

F*ing Hell diyişine kurban! Ettiğin küfüre bile hayran oluyoruz ya Harry, nasıl bişeysin sen? Haklı ayrıca, tam f*ing hell'lik bi goldü!:)

Oh be!

2009-11-08T22:16:00.007+02:00

Evde izlediğim maçların büyük bir çoğunluğunu babamla izlerim ben. Beşiktaşlıdır kendisi. Bu yüzden birbirimizle atışarak, hatta yer yer kavga ederek izleriz genelde maçları. Bu akşamki maçı da 90 dakikalığına Diyarbakırspor taraftarı olmuş bir babayla izlemek zorunda kaldığım için maç içinde yaşanan stresli anların haricinde ekstra bir stres daha yaşadım. Maç bittiğinde 10 kişi kaldıktan sonra gol yiyeceğimize kesin gözüyle bakan babamın yüzündeki ifadeyse paha biçilmezdi ve yaşadığım bütün o gerginliğe değerdi. O yüzden "oh be!" koydum yazının başlığını.

Maça kötü başlayan taraf Galatasaray'dı, gol yemeden açılacağımızdan da pek emin değildim, o yüzden golü yediğimizde bir yandan üzülürken bir yandan da şimdi her zamanki Galatasaray gibi oynamaya başlayacak takım diye geçiriyordum içimden. Haklı da çıktım ve önce oyunu domine etti, ardından da Sabri'nin golüyle beraberliği yakaladı Galatasaray.
Sabri demişken, geçtiğimiz senelerde Sabri'yi savunan arkadaşlarımla çok kavga ederdim bu yaşından sonra ondan hiçbirşey olmaz artık diye, olabiliyormuş demek ki. Her maç beni yanıltmaya devam ediyor, hep de devam eder umarım.

Rijkaard takımın başına geçtiğinden bu yana etrafımdaki pek çok kişi gibi ben de sonsuz güveniyorum ona, yaptığı her oyuncu değişikliğinde, verdiği her kararda "Rijkaard yapmıştır vardır bir bildiği" diyorum hep. Barış Özbek sarı kartı gördükten sonra maç içindeki gergin halleri devam ettiğinde de "muhtemelen ikinci yarı veya ikinci yarının başlarında oyundan alınır" diyordum, çünkü ikinci yarıda kırmızı kartı yiyeceğinden adım gibi emindim. Bu yüzden kırmızı kartı yediğinde Rijkaard'ın neden daha önceden Barış'ı oyundan almadığını merak ediyordum, hatta anlam veremiyordum ki açıklama kendisinden geldi maç sonrasında, tam onu oyundan almaya hazırlanırken kırmızı kartı görmüş Barış.
Barış'ın oyundan atıldığı an da ekran başında taraftarlar, sahada futbolcular için gergin dakikaların başladığı andı. 3. golü beklerken bir anda herşey tersine döndü, hatta ciddi ciddi saniyeleri saydım son 20 küsür dakikada, ki bayadır yaşamıyorduk kalp krizinin eşiğinden döndüğümüz maçları sanırım . 10 kişi kalmasına rağmen, Diyarbakır'ın akın akın kalemize gelmesine rağmen bu maçı kazanmasını bildi Galatasaray. Hatta neredeyse Linderoth'un şutu gol olacaktı, özlemişiz yahu! Bu arada, maç içinde ara ara yanıma gelip giden, Galatasaray hakkında -sayemde- az çok bilgisi olan(Florya'ya antremana götürmüşlüğüm bile vardır:) ) annemin Linderoth'u görüp de "bu kim,yeni transfer mi" diye sorması çok trajikomikti, hala aklıma geldikçe gülüyorum!

Kewell, kuşkusuz sahadaki en iyi isimlerden biriydi. Hatta son birkaç maçımızda sahanın en iyilerinden biri oluyor Wizard of Hell. Bu isteği, dakika 90 olmuşken bile sanki maçın birinci dakikasındaymışcasına koşması, çabalaması bile en az 2 sene daha Kewell from Galatasaray olarak burada olacağı yönündeki umutlarımı fazlasıyla arttırıyor. Ne de güzel sevindiler ayrıca Arda'nın golünden sonra, alttaki foto hariç hiçbir yerde Arda golü atar atmaz Kewell'ın ona koşup sarıldığı anın fotosunu bulamadım, maçın özetini indirirsem kendim screencap alıp buraya eklemeyi düşünüyorum, bulunsun blogda.

Arda demişken, golden sonraki sevinci, "işte bu" diye kükremesi son zamanlarda yaşadıklarını fazlasıyla gösteriyordu bana göre. Pek iyi günler geçirmiyor ve umuyorum(umuyoruz) ki bu gol tekrar eski Arda'yı görmeye başlayacağımız günlerin habercisidir. Kaptan çok sevindi, biz daha fazla sevindik. Hep böyle istekli, hep böyle mutlu olsun o.

Son olarak,
Frank Rijkaard öyle bir üzüldü ki yediğimiz golden sonra.. o yüz ifadesini, yaşadığı mutsuzluğu görünce ben daha fazla üzüldüm. Sonra sevindi ya ilk golde, ve özellikle ikinci golde.. işte o an da oraya gidip ona sarılasım, onunla gol sevincini paylaşasım geldi. Nasıl içten bir sevinmedir bu böyle ya, canım benim. Biliyorum, hatta eminim ki Galatasaray onunla onlarca başarıya imza atacak.

Welcome to my room!

2009-11-07T00:52:00.004+02:00

Galatasaray dergisinin bu ayki sayısını apayrı bir heyecanla bekliyordum, zira bu ay dergi Harry Kewell posteri veriyor. Dün aldım dergiyi, vee Harry Kewell posteri odamın duvarının baş köşesini süslemeye başladı. bilgisayar-aynı zamanda çalışma- masamın tepesine astım ki, ders çalışırken ruhum daraldığında kafamı kaldırır kaldırmaz onu görebileyim, içim huzurla dolsun.
Yalnız; Kewell'ın güldüğü onlarca fotoğrafı varken, hatta bu gülüş uğruna başlıklar açılıyorken neden yüzünün yandan göründüğü bir foto seçmişler poster için onu anlayamadım. Her hali ayrı bi güzel gerçi, ama saymam bunu. Güldüğü bi fotodan da poster istiyoruz ey Galatasaray Dergisi!

Foto da görmemişin Harry Kewell posteri olmuş fotosu, oturduğum yerden çektiğim için baya yamuk çıktı ama olsun. içinde Kewell var ya, yeter o.

Gica

2009-11-06T01:48:00.002+02:00

Galatasaray taraftarına "Sarı" derken.

Galatasaray'ı canlı canlı izlemek bir yana, sırf 10'unla aynı tribünde olup 10'un "sarı" dediği taraftarlardan biri olabilmek için bile bu akşam o stadda bulunmayı çok,çok, çoook isterdim..

Dinamo Bükreş 0 - Galatasaray 3

2009-11-05T22:41:00.008+02:00

Maçtan önce o kadar güveniyordum ki Galatasaray'a, diyordum hep 3-0 dan aşağı bitmez bu maç diye, yanılmadım ve Dinamo Bükreş'i 3-0 gibi net bir skorla yenip gruptan çıkmayı garantilemiş oldu Galatasaray.

Kewell'ın golü her zamanki Kewell gollerinden biriydi, topu ayağına alışı ve vuruşunda bile asalet var yahu bu adamın! Her maçta formunu gittikçe yükselten Nonda'nın golüyle de skoru büyük ölçüde garantilemiş olduk, ve Topal'ın beni oturduğum yerden zıplatıp "Aslanım benim!" diye bağırmama sebebiyet veren fantastik golüyle de 3 puanı kazandık.

Oldukça rahat geçen bir maçtı takım açısından ; dolayısıyla biz taraftarlar açısından da. Golleri bir yana koyarsam maçtan geriye aklımda çok fazla bir şey kalmadı o yüzden. Sabri'nin Nonda'nın golünde verdiği pas harikaydı. Çok değil, daha geçen sene bize saç-baş yoldurtan Sabri'den eser kalmamış durumda, nazar değmesin, böyle devam etsin diyorum.

Ayrıca,umarım Nonda'nın sakatlığı ciddi değildir. Maçtan önce çıkan Ülker reklamında Milan'ı "Nası yani" derken görünce içim cız ediyorken bir de Nonda'nın sakatlığını kaldıramam, kaldıramayız.

Son olarak,
Mutlu yıllar Mustafa Sarp! Sanırım hayatının en güzel doğumgünlerinden birini geçiriyordur şu anda, iyi ki doğmuş da Galatasaray'a gelmiş.

Yağmurdan Sonra ...

2009-11-05T01:17:00.007+02:00

Bu yağmurlu akşama da ancak böyle bir şarkı yakışır diye düşündüm, shuffle tam da "F.D çalsa" diye içimden geçirirken Yüzün'ü çalmaya başlayınca..

**Foto buradan alıntıydı sanırım, geçen sene Design dersinde Rain'le ilgili poster hazırlarken kaydetmiştim bilgisayarıma,unuttum o yüzden tam olarak nerede bulduğumu.